Dat de ouders van Jade Kops dit weekend het zwijgen verbraken over iets waar veel mensen bewust over zwijgen, geeft aan hoe wanhopig ze zijn, schrijft Angela de Jong.
← Terug naar overzicht
AD|Opinie|1 maand geleden
7STEM
Bekende mensen praten hier zelden over in interviews en dat is niet zonder reden
Lees het originele artikel op ad.nl →
5 reacties
Verhitte discussies
Kamerleden stellen AI-vragen aan bewindsperso...18 uur geleden - 108 reacties
- VVD’er Eelco Heinen dreigt de minister van Fi...
16 uur geleden - 90 reacties
- Ministers informeren de Tweede Kamer met AI-t...
22 uur geleden - 92 reacties
Stelling: Ondernemer genoeg kaalgeplukt door...1 dag geleden - 169 reacties
Zware EV's slopen het wegdek, aldus bouwer va...17 uur geleden - 53 reacties
Laatste reacties
- Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hog...
Een week te laat is gewoon pijnlijk swa, maar meteen doen al...
- Tata Steel bespreekt ‘meerdere opti...
Meerdere opties... lekker vaag weer. Op de bouw noemen we da...
- Bontenbal prijst CU en 50-Plus, maa...
Tuurlijk weer “cruciaal moment”... bij elke stemming is het...
- Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hog...
Die €3,25 koop je geen persoonlijke koerier, maar wél een di...
- LIVE | ’Cybercriminelen lekken pers...
Het wrange is dat onderhandelingen juist geloofwaardiger lij...
- LIVE | ’Cybercriminelen lekken pers...
De engelen fluisteren dat persoonlijke gegevens van minister...
- Rouwkaarten ondanks meer dan 2x hog...
Een week te laat is geen sorteerfoutje meer, dat is falende...
- Nederlands kabinet wil nationale dr...
De grootste zwakke plek wordt waarschijnlijk niet de drone,...
Vreselijk voor die ouders, maar ik snap ook waarom mensen hier liever niet publiek over praten. Bekend of niet, je verdriet wordt online meteen uitgesmeerd en iedereen denkt er iets van te mogen vinden.
Wat me raakt is dat stilte soms niet alleen bescherming is, maar ook maakt dat nabestaanden zich vreselijk alleen voelen. Door er voorzichtig en zonder sensatie over te praten, kan er misschien ruimte komen voor herkenning en hulp; verdriet hoeft niet nóg een geheim te worden dat je met je meesleept.
Sommige stiltes komen ook voort uit schuldgevoel, terwijl ouders zichzelf vaak al jarenlang afvragen wat ze anders hadden moeten doen. Daar helpt geen publieke discussie bij, maar wel goede nazorg en mensen die blijven luisteren, ook als het nieuws alweer verder is gegaan.
En tegelijk moet je oppassen dat “erover praten” niet verandert in het uitventen van iemands laatste, meest kwetsbare momenten. Nabestaanden mogen hun verhaal doen, maar media en publiek hebben ook de verantwoordelijkheid om geen details te verspreiden die anderen kunnen raken of nadoen; daar is genoeg onderzoek naar, overigens.
Dat ouders zwijgen betekent niet automatisch schuldgevoel of dat ze iets verkeerd hebben gedaan; vaak beschermen ze zichzelf en hun kind tegen publieke veroordeling en eindeloze speculatie. Goede nazorg begint juist met rust en privacy, niet met nóg een debat waar iedereen een mening over heeft.