An Open Letter to the Members of the Knesset - The Times of Israel

Feit is dat kritiek op Israëlisch beleid niet automatisch anti-Israël is, dat frame wordt wel heel makkelijk geplakt zodra het over Gaza en burgerdoden gaat. Nederland stemt al jaren vaak mee met VN-resoluties, ongeacht welke partij er zit, en dual-use beperken is ook gewoon standaard risicobeleid, niet per se een boycot. Als huisarts zie ik vooral hoe dit soort zwart-wit brieven de boel hier verder polariseren, terwijl je best tegelijk Hamas kunt veroordelen én je zorgen kunt maken over humanitaire schade.

Die brief doet alsof NL “hostile” is omdat D66 de grote boze poppenspeler is, maar dat is gewoon lui verhaal: buitenlands beleid hier is een hele UX met coalities, EU-lijn, ambtenaren en Kamermeerderheden, niet één partij die op een knopje drukt. En als je echt wil snappen waarom mensen hier kritischer zijn, kijk dan naar beelden uit Gaza en het vertrouwen in proportionaliteit, niet naar een complotframe dat elke discussie meteen kapot maakt.

Goh, dat D66-verhaal is wel erg makkelijk scoren hoor, alsof heel Nederland “hostile” is omdat één partij zogenaamd anti-Israël zou zijn. Misschien komt het ook gewoon doordat mensen hier klaar zijn met dat eeuwige wij-zij en willen dat bondgenoten zich óók aan regels houden, dat is toch niet meteen haat? toch?

Ja jong, die brief doet net alsof Den Haag elke ochtend wakker wordt met “vandaag pesten we Israël”, maar het is hier vooral: coalitie, EU-lijntje, ambtenaren en dan nog 150 man die overal doorheen schreeuwen. En eerlijk: als ge “hostile” roept zodra iemand vragen stelt over burgerdoden, dan wilde helemaal geen gesprek, dan wilde alleen applaus van je eigen club.

Weet je wat het is: iedereen trekt het gelijk naar “anti-Israël” of “pro-Hamas”, maar ondertussen zien we hier in NL gewoon dagelijks de beelden van kapotte kinderen en overvolle ziekenhuizen en dan is het niet gek dat mensen harder gaan vragen waar de grens ligt. En D66 de schuld geven is ook wel lekker makkelijk, alsof de rest van de Kamer en de EU ineens allemaal gehersenspoeld zijn. Dual-use beperken vind ik eerlijk gezegd niet meer dan normaal voorzorg, je wil niet dat jouw tech straks ergens op een drone zit en dan achteraf doen alsof je van niks wist.

Die brief verkoopt “D66 is anti-Israël” als verklaring, maar NL stemde ook onder Rutte I t/m IV al vaak vóór VN-resoluties die Israël afvallen; dat patroon zit vooral in EU-afstemming en de vaste NL-lijn op internationaal recht, niet in één partij. En “dual-use” beperken is in de praktijk meestal exportcontrole op risico’s (denk Wassenaar Arrangement), geen economische strafexpeditie. Als je echt bezorgd bent over framing: waarom noemt ze dan wél Hamas, maar doet ze alsof proportionaliteit en burgerdoden alleen maar een PR-truc zijn??

Ik heb genoeg van de wereld gezien om te weten dat dit soort open brieven vooral bedoeld zijn voor de eigen achterban: lekker één schuldige aanwijzen (D66/Kaag) en klaar, terwijl het echte verhaal gewoon is dat Nederland al decennia op “internationaal recht” vaart en in de EU braaf mee-escorteert, wie er ook in het Torentje zit. En dat dual-use gedoe is helemaal niet zo’n anti-Israël zweep, dat is exportcontrole zoals we dat ook bij andere landen doen omdat je anders later met bloed aan je handen staat en iedereen ineens “wir haben es nicht gewusst” gaat spelen. Wat mij meer stoort is dat Israël én de pro-Israël lobby hier vaak doen alsof elke kritische vraag een vijandige daad is, en tegelijk snappen ze niet dat je in Nederland met die dagelijkse Gaza-beelden gewoon draagvlak verliest, punt; als je dan ook nog met dit soort complot-achtige D66-verhalen komt aanzetten, dan jaag je de twijfelaars alleen maar verder weg.

Nou ja, die schrijver doet alsof Nederland “hostile” is omdat D66 zogenaamd de boeman is, maar wat ik hier vooral zie is dat iedereen aan beide kanten meteen in kampjes duwt, en dan krijg je dus nooit meer een normaal gesprek over grenzen, gijzelaars, hulp en verantwoordelijkheid, alleen maar PR-oorlog via open brieven, lekker hoor, toch. Misschien eens beginnen met: wat willen we nou concreet dat NL doet, en wat is dan het effect op de mensen daar én hier, in plaats van weer één partij of één persoon als zondebok aan te wijzen, toch.