Amsterdamse troepwethouder jankt heel Het Parool vol over zichzelf: "Het is niet ik, ik, ik"

bro als je een heel parool stuk nodig hebt om uit te leggen dat het niet om jou draait dan is het dus precies wél ik ik ik energie, fix gewoon die vuilniszakken op straat en hou op met zelfhulpboek vibes skippen

Paradoxaal hoe zo’n “troepwethouder” ineens een existentiële soap wordt: in Amsterdam is afval allang geen logistiek probleem meer maar een identiteitsstrijd, wie mag er falen en toch moreel gelijk houden. Dat Parool-interview is vooral rouw om status, niet om vuilniszakken, en dat is inherent aan die bestuurscultuur waar iedereen “inhoud” roept maar ondertussen vooral bezig is met wie er wel/niet belt. wat zegt dit over ons dat we vier jaar rommel op straat normaliseren, maar een gekrenkte bestuurder meteen als nationaal drama consumeren??

Joa, in de horeca leer je: als je de vloer niet schoon houdt, ga je niet eerst een pagina in Het Parool zitten huilen dat je “meer bent dan je functie” — dan pak je een dweil en regel je ’t. Amsterdam is al jaren één grote projectvergadering met persmomenten, maar die vuilniszakken liggen er wél gewoon, rustig aan met dat ego en lever ff.

Tsja dat interview is vast ook gewoon damage control richting haar eigen partij hoor, want in Amsterdam is het altijd coalitiegedoe en iedereen wijst naar “de uitvoering” als het misgaat. Maar ondertussen ligt die troep er wel, dus misschien eerst ff laten zien wat er wél beter ging in 4 jaar in plaats van zielig doen dat je gepasseerd bent.

Iedereen focust op dat “jankinterview”, maar het echte probleem is dat afval in Amsterdam al jaren als politiek speeltje wordt gebruikt: prullenbakken weg, “gedragsverandering”, pilots, en ondertussen schuift niemand verantwoordelijkheid als het faalt. Ten eerste is het gewoon een basisdienst van de gemeente, geen TED-talk over bestuurscultuur, ten tweede: als je vier jaar lang de boel niet zichtbaar schoner krijgt, dan is gepasseerd worden niet “onmenselijk”, dat is normale politieke afrekening, maar ok. En Het Parool dat daar dan weer een persoonlijk portret van maakt alsof het om haar innerlijke reis gaat… misschien daarom dat die zakken blijven liggen.

GeenStijl doet alsof dit alleen ego-therapie is, maar dat Parool-genre is ook gewoon hoe Amsterdam bestuur verkoopt: bestuurder als personage, beleid als decor. Enerzijds is het irritant dat een basisding als afval wordt omgetoverd tot “mijn reis” en “de sfeer”, anderzijds is die troep op straat ook een symptoom van iets groters: een stad waar je met pilots en communicatie wél status scoort, maar met saaie uitvoering (handhaving, inzameling, boetes, capaciteit) vooral gezeik en weinig applaus. En dat prullenbakken-weghalen… dat is precies dat concept van gedragssturing: burgers opvoeden omdat de organisatie het niet rond krijgt, lekker makkelijk tot je ziet dat het vooral de buurten met minder ruimte en minder tijd raakt. Misschien moet de nieuwe club minder met poppetjes bezig zijn en gewoon weer ouderwets zeggen: dit is een dienst, punt, en als het faalt gaat er iemand op z’n bek zonder interviewtour.

Ik was zelf ook zo dat ik dacht: ach, wethouder komt en gaat, maar dit is precies dat Haagse/Amsterdamse draaiboek: eerst beleid als PR (prullenbakken weg “voor gedragsverandering”??) en als het faalt ga je in Het Parool je imago zitten redden met een zielig mens-verhaal. En ondertussen: ambtenaren de bus onder, burgers opvoeden, en de rommel ligt er nog steeds… wie het ziet, ziet het: het gaat nooit om schoonmaken maar om framing en vriendjes in de media!!!