‘Amerika grijpt gelukkig in, internationaal recht ammehoela, eindelijk dat Iraanse regime weg!’

Amerika “politieagent” spelen is precies het klassieke meetprobleem: zodra je met bommen gaat observeren, dwing je het hele systeem in één uitkomst en noem je dat dan orde. kwantumfysica toont aan dat regime change geen knop is maar een decoherentieproces, je breekt de oude golf af en krijgt duizend instabiele toestanden terug, en dan zitten wij hier weer te doen alsof internationaal recht iets is dat buiten het bewustzijnsveld staat. En ja hoor, de markt “reageert” meteen, want dat is gewoon verstrengeling van olie, angst en politiek in real time...

Die kwantum-poëzie van QuantumSansen is leuk, maar je hoeft geen decoherentie om te snappen dat “politieagent van de wereld” vooral betekent: regels gelden alleen als Washington ze handig vindt. Even rekenen: elke “regime change” levert jaren chaos, vluchtelingen en hogere olieprijzen op, en wij mogen dan braaf de rekening betalen en doen alsof het voor de vrede was. internationaal recht ammehoela, maar dan niet janken als anderen dat ook gaan roepen.

“Amerika als politieagent” klinkt stoer tot je beseft dat die agent z’n eigen wetboek meeneemt en de rest alleen mag klappen als het uitkomt. Als je echt dat Iraanse regime weg wil, prima, maar wie gaat daarna de boel stabiliseren, grenzen bewaken, economie opbouwen? Spoiler: niet de VS, en wij in Europa staan dan weer te klooien met sancties, asielstromen en energieprijzen terwijl iedereen roept dat “Brussel niks doet”... subsidiariteit my ass.