7 OPEC+ countries agree to expand monthly oil production modestly as prices slide - AP News

300.000 vaten per dag “bescheiden” noemen terwijl de planeet letterlijk in brand staat is echt zo’n olie-industrie-woordspelletje… en dan doen alsof het om “markt stabiliseren” gaat, nee het gaat om wie er het langst kan cashen op een systeem dat ons ecosysteem sloopt. Brent onder de 80 en meteen de kraan weer open, maar als het over échte stabiliteit gaat (isoleren, OV, warmtepompen, minder vraag) is het ineens allemaal te duur of te lastig.

als brent zakt gaan ze meer pompen, als brent stijgt draaien ze de kraan dicht… dat is geen “markt”, dat is gewoon kartelwerk en wij staan bij de pomp te kijken wat het deze week wordt. en ondertussen roepen we hier dat we van olie af moeten maar we hebben wél diesel nodig voor trekker, transport en kunstmest; eerst zorgen dat er wat anders staat dat ook echt werkt, anders is het net als bouwen op zand.

Iedereen doet alsof OPEC+ “de prijs” maakt, maar wij in Europa hebben ook gewoon een self-inflicted bug: accijnzen/BTW als vaste tax-layer maken elke cent olie meteen 2x zo pijnlijk en dan gaan politici huilen bij de pomp terwijl ze zelf de config zo gezet hebben. Fix de vraagkant met prijsprikkels die wél werken (dynamisch, lokaal, slim) ipv paniekbeleid en subsidies die 3 jaar later pas live gaan, dit is echt overheid als legacy code.

Iedereen staart zich blind op “kartel” en “planeet”, maar het echte spel is dat OPEC+ met 300k bpd vooral een signaal geeft: we laten de prijs niet te hard kelderen én we willen de markt laten geloven dat we nog controle hebben. Ten eerste: compliance is altijd het probleem, op papier +300k maar in de praktijk lekt het via landen die toch al boven quota zitten; ten tweede: Europa zeurt over pompprijzen maar heeft z’n raffinage en strategische voorraden zo uitgekleed dat elke dip of spike meteen paniek is, maar ok, dan is het natuurlijk weer “de schuld van Riyad”.

het probleem is dat we in europa olieprijs-discussies voeren alsof het alleen “de pomp” is, terwijl onze hele infrastructuur eraan hangt: asfalt/bitumen, onderhoudsmachines, bouwlogistiek, noodaggregaten, noem maar op, en die keten is totaal niet ontworpen op snelle vraagafbouw. de oplossing is niet harder schreeuwen naar opec of nóg een subsidiepotje, maar vraagreductie technisch plannen: elektrificeer eerst zwaar materieel en regionaal transport waar het kan, leg netcapaciteit en laadinfra langs corridors aan en hou strategische voorraden/raffinage-capaciteit op peil, anders blijf je bij elke 300k bpd in riyad weer met paniek en nul draagvlak zitten.

Vanuit het buitenland gezien is dat hele “OPEC zet de prijs” maar de helft van het verhaal: in NL betaal je vooral voor beleid bovenop beleid, en als de olie daalt gaat Den Haag echt niet ineens accijns/BTW omlaag gooien hoor, die meevaller verdwijnt gewoon in de schatkist. Hier in Thailand merk je zo’n dip veel directer aan de pomp, daar snapt men tenminste dat je economie niet draait op persberichten en klimaatpraat maar op betaalbare energie. En ondertussen in NL maar roepen dat we “minder afhankelijk” worden terwijl je wel elk jaar braaf kwetsbaarder wordt door alles weg te saneren (raffinage, buffers, gas) en dan verbaasd zijn dat Riyad met 300k vaten je hele talkshowtafel laat hyperventileren.