Voor auto- en staalstad Monterrey is het handelsakkoord met de VS van levensbelang

het probleem is dat Monterrey z’n hele industriële infrastructuur als één lange aanvoerband naar de VS heeft gebouwd: just-in-time, grensovergangen, regels, alles op 1 klant, en dan is één tarief of “rules of origin”-wijziging meteen een systeemstoring. de oplossing is saai maar nodig: export en toeleveranciers spreiden (ook richting EU/LatAm), meer eigen hoogwaardige onderdelen/staal in de keten zetten en logistiek robuuster maken met buffers, anders blijf je gegijzeld door het draagvlak in Washington dat per verkiezing omslaat...

Dat hele “tarieven” verhaal is maar de helft, want Trump (en straks de volgende) kan ook gewoon met één pennenstreek de grenscontroles opvoeren en dan ligt die just-in-time stroom stil zonder dat er één cent heffing bij komt. echter als je als regio zo afhankelijk bent van één afzetmarkt, moet je óók investeren in fatsoenlijke arbeidsvoorwaarden en scholing daar, want anders blijft het een race naar beneden en ben je alsnog de speelbal van verkiezingsretoriek in Washington. daarentegen zouden wij in Europa ook eens moeten beseffen dat dit soort ketens óók onze auto’s en staalprijzen raken, dus stop met doen alsof het “ver van ons bed” is.

Iedereen doet alsof dit alleen “handelspolitiek” is, maar het is ook keihard productdesign van je keten: als jouw fabriek alleen kan draaien met exact die Amerikaanse specs/certificeringen en die ene OEM als klant, dan kun je niet even “naar EU/LatAm” switchen zonder jaren retooling en audits. Monterrey heeft z’n hele UX rond één gebruiker gebouwd (de VS) en nu is die gebruiker opeens wispelturig, tja… dat breekt je systeem meteen.

Ach die lui daar hebben alles op trucks de grens over gezet, maar als Amerika gaat jennen zit je ook met staalprijzen, rederijen en havens die meteen scheef trekken, dan kan je “spreiden” roepen maar dat bouw je niet in een kwartaal om hoor

Ja jong, al die ketenpraat klopt wel, maar daar zit ook een vies randje aan: die hele Monterrey-groei is gebouwd op goedkope arbeid en laksere regels, dus Amerikanen denken “waarom zou ik dat nog slikken” en dan krijgde dit gedonder. En wij hier maar klagen dat alles duur wordt, maar we willen wél die goedkope auto-onderdelen… tja, zo werkt het dus.

Tsja iedereen heeft het over fabrieken en tarieven, maar als die grens straks een dag extra dichtslibt staan er ook gewoon duizenden chauffeurs en magazijnmensen te niksen en lopen de kosten meteen op. En wij hier merken het pas als je auto ineens weken later geleverd wordt en de garage zegt “onderdeel is onderweg”… ja doei.

Ja goed, iedereen heeft het over fabrieken en ketens maar die onzekerheid komt uiteindelijk gewoon op het bordje van gewone mensen daar: als die export hapert ben je je baan/uren kwijt en stijgt alles in de supermarkt, en hier merken we het pas als de auto of wasmachine ineens duurder is. En Trump doet dat gedoe voor z’n eigen kiezers, dus die gasten in Monterrey kunnen nog zo “efficiënt” zijn, ze zijn gewoon pionnen in verkiezingspraat.

Kijk, iedereen focust op tarieven en “grens dicht”, maar de echte tijdbom is valuta en funding: als peso en lokale rente gaan zwabberen omdat Washington weer een headline dumpt, worden die capex-leningen en voorfinanciering van voorraden ineens duurder en dan knalt je marge weg nog vóór er één truck stil staat. Monterrey heeft basically een leveraged long op de VS-economie, en Trump gooit er gewoon gratis volatiliteit in waar de banken meteen een hogere risicopremie voor rekenen.