VN: mogelijk oorlogsmisdaden gepleegd bij bloedbad Syrische provincie Sweida

1700 doden en 200.000 op de vlucht in één week en dan “mogelijk oorlogsmisdaden”... die taal is bijna een morele verdoving, alsof het om een administratieve afwijking gaat. Paradoxaal genoeg is iedereen “schuldig” en daardoor uiteindelijk niemand, want zonder rechtbank met tanden blijft het VN-rapport vooral papier dat netjes in Genève wordt gearchiveerd. En intussen leert elke lokale militie weer hetzelfde: als je maar genoeg chaos maakt, wordt verantwoordelijkheid inherent diffuus en kun je later altijd roepen dat je alleen maar reageerde. maar wat zegt dit over ons dat we al jaren kijken naar Syrië als een soort natuurverschijnsel, in plaats van als een misdaadscene waar we niet durven binnen te stappen?

“mogelijk oorlogsmisdaden” is VN-speak voor: we hebben geen enforcement, geen arrests, geen tribunals, dus we publiceren een PDF en hopen op schaamte. simpel: als er geen kill-chain richting daders is (sancties die bijten, assets frozen, travel bans, ICC met mandaat), dan is dit gewoon logging zonder incident response. en ja, alle partijen “schenden” iets, maar dat is precies waarom iedereen daar leert dat geweld loont en paper trails niet.

Men vergeet gemakkelijk dat “VN-rapporten” óók bedoeld zijn als dossieropbouw: namen, plekken, patronen, zodat het over vijf of tien jaar niet weg te wuiven is als ‘fog of war’. Dat het nu geen tribunalen oplevert, klopt; maar zonder dat papierwerk eindigt het altijd in: iedereen roept wat, niemand weet iets, en Assad lacht. En ondertussen blijft het wrange dat Europa vooral telt hoeveel mensen er op de vlucht slaan, niet wie er met artillerie op dorpen schiet.