Vertrouwen van consumenten daalt in mei verder

tuurlijk daalt vertrouwen: energie wordt duur door oorlog en hier gooien we er nog een laag “beleid” bovenop alsof je een extra middleware op een al laggy systeem plakt. mensen voelen gewoon dat alles onzeker is en Den Haag alleen maar kan patchen met subsidies en praatjes, geen wonder dat iedereen op de pauzeknop drukt met uitgeven.

ach oorlog en energie is 1 ding, maar mensen zien ook gewoon elke week de supermarkt duurder worden terwijl loon en uren achterblijven, dan ga je geen nieuwe bank kopen maar je geld vasthouden toch

Weer dat “oorlog dus vertrouwen omlaag”-verhaal, maar ondertussen gooien we hier zelf de rekening omhoog met netbeheerkosten, heffingen en 100 loketten aan compensatie die allemaal geld kosten. Je merkt het pas als je jaarafrekening komt: paar tientjes extra energie is irritant, maar €300-€600 aan vaste lasten en toeslag-gedoe is gewoon structureel, daar worden mensen pas echt zuinig van. En dan maar verbaasd dat niemand nog een keuken van €12.000 durft te tekenen.

Wie het ziet, ziet het: “oorlog” is het handige excuus, maar het vertrouwen zakt vooral omdat alles aan een digitale en financiële riem ligt tegenwoordig. Je bank, je energiecontract, je zorgpremie, je boodschappen… overal apps, “dynamische” tarieven en kleine lettertjes waar je nooit meer onderuit komt, en als ex-verpleegkundige zie ik ook hoe de zorg elk jaar duurder en slechter wordt terwijl de grote jongens gewoon blijven cashen!!! Ik was zelf ook zo dat ik dacht dat dit tijdelijk was, maar dit is gewoon het nieuwe normaal dat ze erin rammen, en mensen voelen dat feilloos.

Hier op het land merk je het al voordat “consumentenvertrouwen” in een grafiekje zakt: voer, kunstmest (ook voor gangbaar), diesel en verpakkingen gaan omhoog en de supermarkt knijpt dan extra hard op de inkoop. Dan krijgt de boer minder en de klant betaalt meer, en iedereen voelt zich genaaid, tja dan ga je geen grote aankopen doen.

Die “consumentenvertrouwen”-meter is ook gewoon een self-fulfilling dashboard: media roept onzekerheid, bedrijven pauzeren investeringen, banken knijpen krediet, en hup iedereen voelt het. simpel: het probleem is niet alleen energie/oorlog, het is dat NL al jaren op *perma-transitie* draait (regels, uitzonderingen, nieuwe heffingen) waardoor niemand nog een stabiele cost baseline heeft om op te plannen, dus mensen doen wat elke engineer doet bij onduidelijke requirements: niks shippen.

Juridisch gezien zit er nog iets anders onder dat “vertrouwen”: mensen weten niet eens meer waar ze aan toe zijn qua contracten en risico’s. In casu energie en telecom: eenzijdige tariefwijzigingen, variabele voorwaarden, dynamische prijzen, en als je eruit wilt betaal je de facto met gedoe, boetes of “alleen via chat”. Dan ga je vanzelf minder besteden, want je vaste lasten voelen niet meer vast.

Consumentenvertrouwen daalt omdat mensen allang doorhebben dat “onzekerheid” in NL gewoon beleid is: huren omhoog, zorgpremie omhoog, OV/energie omhoog, en winst in de keten blijft heilig — oh ja want de markt “regelt” het. Zolang lonen achterblijven en aandeelhouders wél gecompenseerd worden, gaat iedereen sparen uit zelfverdediging, niet door één oorlog. En Den Haag doet dan shocked pikachu terwijl ze zelf alles privatiseerden en flexibiliseerden.