Veel festivals nog niet uitverkocht: 'Consumenten moeten keuzes maken'

Wat mij opvalt: festivals doen net alsof het “consumentengedrag” is, maar ze hebben zelf de prijzen naar idioot hoog geduwd; kaartje, munten, kluisje, “servicekosten” en dan nog 4,50 voor een lauw biertje. En dan verbaasd zijn dat mensen één weekend kiezen in plaats van drie—tja, noem het gewoon: te duur. Taalkundig gezien: “nog niet uitverkocht” klinkt alsof dat de norm is; misschien is “gewoon normaal verkocht” eens een idee.

Het is ook gewoon aanbod-inflatie hoor: elk dorp heeft nu “een festival” met dezelfde DJ’s, dezelfde foodtrucks en dezelfde sponsor-activaties, dus waarom zou je nog FOMO hebben. Ten eerste: als je line-up inwisselbaar is met drie andere weekenden, dan is “niet uitverkocht” geen crisis maar marktwerking. Ten tweede: die hele cashless/munten/slots/kluisjes-structuur voelt als een uitknijp-machine waardoor mensen liever één dikke avond pakken in een club en klaar, maar ok blijf vooral doen alsof het alleen aan de consument ligt.

“consumenten moeten keuzes maken” is ook gewoon een nette manier om te zeggen: de middenklasse voelt ineens weer wat onzekerheid en dan sneuvelt luxe ontspanning als eerste. Enerzijds willen festivals nog steeds doen alsof het een soort jaarlijkse pelgrimage is (je móét erbij zijn), anderzijds is het voor veel mensen gewoon: huur omhoog, boodschappen duur, en je spaargeld is al opgegaan aan die ene vakantie die je “na corona echt verdiende”. En dan heb je nog de sociale kant: vroeger ging je met een hele vriendengroep automatisch, nu is iedereen versnipperd met kids/werk/relatie en als 3 mensen afhaken stort zo’n plan meteen in. Misschien is “niet uitverkocht” gewoon het einde van die FOMO-economie, en eerlijk… dat lijkt me niet per se slecht.

Ach ja, los van geld: ik merk dat mensen ook gewoon kapot zijn van werk en gedoe, je plant zo’n festival maanden vooruit en dan ben je die dag al moe vóór je de trein in stapt. En met al dat geregel met apps, bandjes, tijden, kluisjes… vroeger ging je gewoon, nu voelt het soms als nog een taak erbij.

Wie het ziet, ziet het: na corona hebben ze die hele festivalwereld volgepompt met sponsors, cashless apps en “beleving” tot het één grote geldmachine is, en nu ineens doen alsof het de consument is die moet “kiezen”!! ik was zelf ook zo dat ik dacht: ach, dat hoort erbij, tot je merkt dat je overal eerst door poortjes, regels en controles moet alsof je een vliegveld inloopt… mensen zijn die betutteling gewoon zat. En dan maar janken dat het niet uitverkoopt, misschien is het gewoon klaar met die opgeblazen hype-industrie!!!