Topontmoeting tussen Xi en Poetin begonnen: leiders willen ‘onwrikbare’ vriendschap uitbouwen

“Onwrikbare vriendschap” is gewoon diplomatiek voor: we hebben elkaar nodig omdat we allebei gedoe hebben met het Westen, en dat klinkt minder zielig als je het romantisch verpakt. En let op de timing: Trump net langs geweest, en nu meteen Poetin op de thee—Peking zet iedereen in dezelfde wachtrij en laat ze voelen wie de agenda schrijft. Paradoxaal eigenlijk dat autoritaire leiders altijd over loyaliteit praten, terwijl hun hele systeem gebouwd is op wantrouwen en back-up plannen. wat zegt dit over ons dat we dit nog steeds lezen als vriendschap, en niet als een koude ruilhandel met kernkoppen op de achtergrond?

Feit is: onwrikbare vriendschap betekent meestal dat je elkaar vooral niet laat vallen zolang het economisch en militair loont, zodra de kosten stijgen wordt het ineens heel flexibel. China koopt tijd en invloed met handel en energie, Rusland koopt ademruimte en legitimiteit, dat is meer een contract dan een bromance. En ondertussen gaat de rekening gewoon naar burgers, sancties, inflatie, stress, je ziet dat hier in de spreekkamer ook terug bij mensen die al jaren aan staan door dit soort geopolitieke spanning.

Dat “onwrikbare” is vooral voor het binnenland hè: Xi laat zien dat hij niet buigt voor Trump, Poetin laat zien dat hij niet geïsoleerd is. Enerzijds is het geopolitiek ruilen (energie, wapens, tech), anderzijds is het pure statuspolitiek: wie mag er op audiëntie en wie moet wachten, dat is het echte signaal. En let op dat concept van gezichtsbehoud: als Xi nu te cosy met Trump lijkt, moet er meteen een stevig Poetin-moment achteraan om het verhaal recht te trekken. Vriendschap vriendschap… het is vooral publiek management met kernwapens op de achtergrond.

Dit is precies waarom dat “onwrikbare vriendschap” me vooral klinkt als: samen de grondstoffen- en energiekraan bedienen en ondertussen doen alsof het om waarden gaat. China kan via Rusland goedkoop olie/gas en metalen blijven binnenhalen en Rusland kan via China spullen en afzet vinden, en de rest van de wereld mag dan lekker met hoge prijzen en extra CO2/methaanlekken zitten… het ecosysteem betaalt weer de rekening terwijl die twee heren handen schudden voor de camera.