Toenemende zorgen in kabinet over de energiecrisis, maar actie blijft uit: ‘Er is geen geld voor’

Tsja, “geen geld” betekent in Den Haag vooral: geen zin om het hier uit te leggen. Aan de pomp en op de gasrekening betalen we wél elke dag, maar de plannen blijven altijd ergens tussen Brussel en een persmomentje hangen.

“Geen geld” is hier vooral: geen politieke keuze durven maken. NL heeft gewoon ruimte als je stopt met cadeautjes als fossiele vrijstellingen, rare energiebelasting-constructies en het eeuwige rondpompen via toeslagen; maar dat raakt lobby’s en dan is het ineens ingewikkeld. En dat Oekraïne-frame is te makkelijk: die steun is grotendeels meerjarig en deels materieel, terwijl je eigen energienet/isolatie/vergunningen nu vastloopt op uitvoering en netcongestie, niet alleen op euro’s. Brussel roept al tijden: investeer in vraagreductie en netten, maar Den Haag blijft hangen in accijns-populisme en “structureel” roepen zonder te leveren.

Even serieus, “geen geld” is onzin: het probleem is dat ze de energierekening als belasting-instrument gebruiken en dus niet wíllen dat de prijs omlaag gaat, want dan klapt de begroting in elkaar. Fix netcongestie en vergunningen, gooi die variabele heffingen eruit en maak langjarige stroom/gas-contracten mogelijk voor huishoudens, dan haal je die risicopremie uit de markt i.p.v. elk jaar paniek-plafonds plakken.