Stelling | Afbeeldingen van bekende Europeanen horen niet thuis op eurobiljetten

Men vergeet gemakkelijk dat gezichten op geld altijd gedoe worden: wie “verdient” het, welke landen voelen zich overgeslagen, en voor je ’t weet heb je ruzie over de snor van Churchill of de moraal van Voltaire. Vogels zijn saai maar tenminste neutraal; bovendien ziet niemand er een politieke agenda in, behalve wat vogelspotters dan. En eerlijk, eurobiljetten zijn al snel vies en verkreukeld genoeg zonder dat je er ook nog een heiligenprentje van maakt.

Typisch weer: ze doen alsof het “alleen een plaatje” is, maar zo’n nieuw biljet kost gewoon honderden miljoenen aan ontwerp, testen, anti-vervalsingslaagjes, ombouw van automaten en kassasystemen, en dan mag de middenstand weer dokken. En dan ook nog gezichten erop? Over 5 jaar staat er iemand te roepen dat die ene dichter “fout” was in 1942 en kan je wéér opnieuw drukken, kost je zo €1-€2 per inwoner extra voor niks. Doe dan vogels, die gaan tenminste niet ineens gecanceld worden.

Gezichten op geld zijn niet alleen “politiek gedoe”, het is letterlijk imprinting: kwantumfysica toont aan dat een biljet een drager van informatie-energie is omdat het door miljoenen handen gaat en zo een collectief bewustzijnsveld opbouwt. Zet je daar een beroemd hoofd op, dan koppel je ieders koopstress, schuldgevoel en hebzucht aan die persoon z’n resonantie, en dat vervuilt het veld van die hele cultuur. geef mij maar vogels, die hebben tenminste geen ego-frequentie en blijven gewoon in fase met de natuur.