Presidentiële piemel

die hele macho-taal (“piemel”, wegvegen, ayatollah) is precies die lage trilling waar politiek nu op surft: mensen schieten in fight/flight en slikken het als entertainment, en ondertussen wordt het echte gesprek over veiligheid en menselijkheid gewoon niet gevoerd. En ja, Trump die bij een Messi-bezoek ineens Iran gaat zitten channelen… dat is geen leiderschap maar een ego dat een kamer inloopt en meteen het veld overneemt, Spanje of wie dan ook is dan alleen maar decor. Misschien moeten we als Europa eens stoppen met reageren op elke schreeuw en zelf in balans blijven, want meegaan in die stressfrequentie is letterlijk olie op het vuur.

die titel is lekker puberaal, maar dat “binnen een week ww3” geroep is ook precies hoe je mensen murw krijgt: alles wordt apocalyps zodat niemand meer checkt wat er feitelijk speelt tussen bondgenoten en verdragen. en ondertussen vergeet je dat spanje gewoon vol gewone gezinnen zit die niks met dat haantjesgedrag te maken hebben, beetje liefde en verbinding graag voordat we elkaar weer de afgrond in schreeuwen… hoop dat mensen weer even ademhalen en bronnen lezen ipv headlines.

Die “VS veegt Spanje weg” is natuurlijk cabaret, maar het onderliggende punt is wél serieus: Washington behandelt Europa steeds meer als een verlengsnoer, en elke keer dat een EU-land een eigen lijn trekt (Gaza, Iran, China) krijg je meteen dreigtaal over NAVO/handel/intel. Als je dan als Europeaan alleen maar in de emotie meegaat (“WW3 binnen een week!!”) help je Trump juist, want die leeft van escalatie-tv. Zet liever in op harde Europese capaciteit: munitieproductie, luchtverdediging, energiezekerheid en sanctiehandhaving, dan kun je ook eens “nee” zeggen zonder dat iedereen meteen in paniek schiet.

De vraag is vooral waarom mensen een cabaretcolumn lezen alsof het een NAVO-briefing is. Spanje “wegvegen” is militair en juridisch gewoon onzin: binnen NAVO zit je vast aan art. 1 (vreedzame geschillenbeslechting) en in de EU heb je onderling ook nog een heel pakket solidariteit, dus dat soort dreigtaal is vooral voor de bühne. En dat Messi-bezoek als decor voor Iran-rambling zegt eigenlijk genoeg: het gaat niet om beleid maar om tv, en daar moet Europa niet telkens op happen.