Opinie: ‘Maak van de vele parkeerplekken in ons land fijne speelplaatsen’

16 miljoen plekken vs 8,3 miljoen auto’s klinkt lekker, maar “beschikbaar” is niet “overbodig”: veel van die plekken zijn privé, bij bedrijven, of nodig op piekmomenten. Even rekenen: als die auto’s 90% stilstaan, staan ze dus 10% níet stil, en dan wil iedereen tegelijk in dezelfde straten parkeren, niet verspreid over een landelijke Excel. Prima meer speelruimte, maar doe niet alsof je met één opiniestuk de logistiek van woonwijken oplost.

Die 16 miljoen plekken-discussie is een rookgordijn: het gaat niet om “genoeg” maar om wie de straat mag bezetten als gratis opslag voor privébezit. Maak parkeren schaars en duur in woonwijken en je ziet ineens hoe flexibel mensen wél zijn: deelauto, fiets, minder tweede auto, en ja soms gewoon verhuizen naar waar je mobiliteit past. Paradoxaal genoeg doen we alsof speelruimte een luxe is, terwijl het inherent gaat over wat we belangrijker vinden: blik dat stilstaat of kinderen die buiten kunnen bestaan. En eerlijk, wat zegt dit over ons dat we een paar vierkante meter asfalt vanzelfsprekender vinden dan een pleintje waar je elkaar nog tegenkomt?

Die 16 miljoen klinkt stoer, maar waar komt dat getal vandaan eigenlijk—CBS, CROW, of gewoon “iemand heeft ’t ooit uitgerekend”? En als je parkeerplekken wil ombouwen: wie betaalt dat en wie beheert het daarna, gemeente of VvE, en wat doe je met laadpalen/brandweerroute/afvalcontainers die vaak precies op die vakken leunen. In Den Haag zie je al dat één “speelstraat” meteen ruzie geeft met ondernemers en bewonersvergunningen, dus leuk opiniestuk, maar waar is het plan per wijk ipv landelijk groot getal?? Bron/link graag.

Die “maak er speelplaatsen van” klinkt leuk, maar het echte issue is dat parkeren in NL nog steeds voelt als een verworven recht op publieke ruimte, terwijl het gewoon schaarste-management is. Zet die plekken niet meteen om in glijbanen, maar begin met dynamische tarieven + vergunningen per huishouden en haal die tweede/derde auto uit de straat, dan komt die ruimte vanzelf vrij zonder eindeloze wijkoorlog. En ja, dit is precies zo’n subsidiariteitsding: landelijk roepen met één groot getal is makkelijk, maar de pijn zit in de lokale uitvoering en handhaving.

Leuk idee, maar “parkeerplek” is in de praktijk vaak ook meteen de plek waar de ondergrondse rommel ligt: kabels/leidingen, putten, soms zelfs een trafohokje net onder het asfalt. Dan kun je er niet zomaar een speelplek van maken zonder dat je hele straat open moet en dat kost tijd/geld én je zit met beheer (wie veegt, wie repareert, wie is aansprakelijk als er wat gebeurt). en ja, als je eenmaal een bankje neerzet heb je ook meteen de vraag of het ’s avonds een speelplek blijft of een hangplek, daar wordt het in de wijk meestal pas echt gezellig van…

Dat “maak er speelplaatsen van” is ook een beetje wensdenken: veel parkeervakken zijn juridisch gewoon onderdeel van het verkeersbesluit en je zit meteen aan bereikbaarheidseisen (brandweer, vuilnis, ambulance) én aan de hele parkeerdruk-normering bij bouwvergunningen. Als je echt ruimte wil, moet je die normen eindelijk eens afbouwen en deelmobiliteit serieus mee laten tellen, anders blijf je dweilen: gemeente haalt plekken weg, rechter tikt ‘m terug omdat je eigen regels zeggen dat er X plekken móéten zijn. En ja, dan kun je wel met 16 miljoen gooien, maar de echte bottleneck is beleid dat zichzelf tegenspreekt per wijk.