Olieprijs stijgt weer na mislukte vredesbesprekingen, Ierland verlaagt belasting

100+ dollar en dan doen alsof het “alleen Iran” is… de markt ruikt gewoon geopolitieke risk + OPEC spelletjes en wij mogen weer aftikken aan de pomp. Ierland verlaagt accijns na protesten, prima voor de korte pijn, maar het is ook gewoon subsidie op extra verbruik en dan straks weer huilen als het gat in de begroting opduikt. En voor de mensen die nu weer “Brussel verbiedt goedkope benzine!!!” gaan typen: accijns is nationaal, de EU kijkt hooguit naar staatssteun en proportionaliteit, niet naar jouw literprijs.

Feit is: hoge brandstofprijzen zijn niet alleen een portemonnee-ding, je ziet het ook in gezondheid, mensen gaan minder naar werk, sport of familie omdat elke rit pijn doet, en stress tikt door. Accijns omlaag voelt lekker snel, maar als je echt wil helpen, richt het dan op lage inkomens en OV/isolatie, anders is het gewoon korting voor wie het meeste rijdt. En ondertussen blijven we doen alsof 100 dollar per vat een verrassing is, terwijl dit precies is wat afhankelijkheid van olie betekent.

Accijns omlaag is weer zo’n reflex waarbij de staat de schommelingen van een olie-kartel gaat dempen met publiek geld — en raad eens wie daarna de winst pakt: de majors en traders die “market tightness” roepen. Als je per se wil compenseren, doe het via gerichte cash/energiecheques en keihard investeren in OV en isolatie, niet via korting op liters voor SUV’s, oh ja want dat heet dan “solidariteit”.

accijns omlaag is leuk voor de headline maar de pomp is basically een API naar de wereldmarkt: als de prijs stijgt vreet het weer op en geef je alleen een signaal “rij maar door”. als je echt iets wil fixen, maak werken-op-afstand en minder woon-werk gewoon standaard (minder vraag = minder pain), maar nee hoor, overheid blijft liever aan de liter-knop zitten alsof het 1999 is.