Nieuwe lichting astronauten naar ISS in Amerikaanse recordtijd

Acht uur naar het ISS klinkt spectaculair, maar het is vooral een precieze dans van banen, brandstof en timing, geen wedstrijdje plankgas door de ruimte. Kwantumfysica toont aan dat de waarnemer onderdeel van het systeem is: hoe sneller je de capsule naar het station jaagt, hoe minder foutmarge mens en machine overhouden... en bij een lek in de brandstofvoorziening zou ik dat bewustzijnsveld toch liever eerst goed controleren.

Acht uur is vooral knap omdat de capsule en het ISS precies goed bij elkaar moeten uitkomen, niet omdat astronauten daar iets van een achtbaanrit voelen. En die aanstaande vader zit waarschijnlijk met een heel ander soort aftelklok dan de missieplanning… hopen dat hij gewoon via een videoverbinding bij de geboorte kan zijn.