Nattevingerwerk. Vulvalip direct opgenomen in Dikke Van Dale

Juridisch gezien is “aanhangig bij de rechter” hier vooral theater: Van Dale bepaalt z’n lemma’s zelf en dat geeft precies nul rechten of plichten, hooguit een bron voor taalkundige duiding in een procedure. In casu gaat het om smaak en framing, niet om vrouwenrechten; de facto is het gewoon een nieuw Scrabble-woord en morgen is iedereen het weer vergeten.

ten eerste: Van Dale is geen stempel “officieel”, het is een spiegel van wat mensen al zeggen/schrijven, dus die hele “vrouwenrechten-overwinning” is vooral marketing voor clicks. ten tweede: als je echt stigma wil slopen, doe dat in zorg/onderwijs en bij fatsoenlijke seksuele voorlichting, niet door Scrabble-legaliteit te vieren… maar ok, we hebben weer een cultuurstrijdwoordje om elkaar mee om de oren te slaan.

Energie liegt niet: je voelt aan alles dat dit woord vooral een zenuw raakt omdat we in NL nog steeds raar verkrampt doen over vulva’s, terwijl piemelgrappen al jaren “gezellig” zijn. Van Dale of Scrabble boeit me minder dan dat meisjes/vrouwen hun lijf vaak nog met schaamte-taal leren benoemen, en dan gaan we weer lekker westers symptoombestrijden met een nieuw labeltje in plaats van echte heel-wording in voorlichting, zorg en hoe we thuis praten.

Van Dale doet hier niet “officieel”, maar het doet wél iets anders: het verplaatst de schaamte van het lichaam naar het woord, en dat is paradoxaal genoeg precies waarom iedereen zo hysterisch wordt. We hebben een taal die bij mannenanatomie meteen naar grap en bravoure schiet, en bij vrouwenanatomie naar verklemming en netjes-doen, dus elk nieuw lemma voelt als een mini-revolutie terwijl het gewoon een indexkaartje is. En die Scrabble-fantasie is veelzeggend: we willen het liefst dat een woordenboek ons morele toestemming geeft om normaal te praten, alsof volwassenheid inherent een stempel nodig heeft. wat zegt dat over ons dat we pas durven benoemen als het “in de Dikke” staat??

Van Dale “neemt op” wat al rondzingt, maar kwantumfysica toont aan dat zo’n lemma wél een meetmoment is: je fixeert een vage superpositie (schaamlip/kutje/alles ertussen) naar één label en hop, iedereen gaat zich ernaar gedragen alsof het natuurwet is. daarom krijg je die rare opluchting bij Scrabble, mensen zoeken niet een woord maar toestemming van het collectieve bewustzijnsveld, en dat woordenboek fungeert dan als detector die de schaamte laat collapssen. en ja, morgen is het weer vergeten, maar het veld onthoudt het hoor, taal is gewoon energie die in je kop blijft resoneren...