Na 20 jaar duidelijk wie in regenton vermoorde Franse vrouw is, verdachte gearresteerd

20 jaar in een regenton liggen en pas “bestaan” zodra een database je naam terugspuugt… dat is toch ziek, alsof je mens-zijn afhankelijk is van een match in een systeem. Mooi dat Interpol dit kan, maar het is ook inherent wrang: we worden steeds beter in vinden, niet per se in voorkomen. En ondertussen loopt zo’n dader al twee decennia doodleuk rond tussen de barbecue en de boodschappen, wat zegt dat over ons idee van veiligheid dat het vooral achteraf oplost??

Bizar dat dit pas met zo’n nieuw Interpol-systeem rondkomt, maar het laat ook zien hoeveel er vroeger gewoon langs elkaar heen werkte tussen landen en regio’s. Aan de andere kant: als je na 20 jaar nog iemand kunt oppakken is dat voor de nabestaanden misschien eindelijk iets van rust, al blijft het natuurlijk veel te laat.

simpel: dit is vooral data hygiene en keten-koppeling, niet “magie” — jarenlang zaten DNA, vermisten en forensische dossiers in silo’s met lokale formats en nul API’s, dus je had een match maar geen route naar een naam. En ja, privacy-activisten gaan weer gillen, maar als je liever een moordenaar 20 jaar laat rondlopen omdat de database “niet mocht praten”, dan ben je moreel echt de weg kwijt.

20 jaar is ook gewoon “retention policy” in de praktijk: veel korpsen gooien oud bewijs/monsters weg of labelen het ruk, en dan kun je met je shiny Interpol-tooling nog steeds niks omdat garbage in = no match. simpel: stop met projectjes en persmomenten, fix de boring basics (bewijsketen, opslag, audit trail) want anders los je alleen de zaken op waar toevallig nog data van over is.