Man valt van metershoge houtstapel bij vreugdevuur in Belfast en overlijdt

Wat een triest en ook zó onnodig… zo’n metershoge houtstapel is basically een instabiele klimwand van losse balken, en één misstap is genoeg. Vreugdevuren zijn al jaren een veiligheidsding (en ja ook qua luchtkwaliteit), maar hier zie je weer dat “traditie” vaak betekent: geen fatsoenlijke bouwregels/afzetting/valbeveiliging. Gaan ze dit nou eindelijk eens strak reguleren of wachten ze op de volgende dode?

Die bonfire-cultuur in Belfast is niet alleen “gezellig vuur”, dat is ook half paramilitair buurtmachogedoe met pallets tot aan de wolken en niemand die gezichtsverlies wil lijden door te zeggen: jongens, dit is levensgevaarlijk. En dan krijg je dus precies dit: vrijwilligers zonder training die op een wankele stapel klimmen alsof het een bouwplaats is, maar zonder steigers, harnas, niks. Reguleren kan, maar succes met handhaven als de lokale politiek weer wegkijkt “want traditie” en de PSNI pas komt als het al mis is… proportionaliteit my ass.

Kijk, dit is gewoon een onverzekerbare stunt: als dit een bouwplaats was lag alles stil na 5 minuten, maar bij “traditie” denkt iedereen ineens dat zwaartekracht te hedgen is. Benieuwd wie nu de liability pakt (organisatoren/grondbezitter/gemeente), want na zo’n dodelijk incident gaan verzekeraars de premie zo hard omhoog jagen dat je volgend jaar óf gereguleerd bent óf het hele feestje failliet gaat.

Tsja, iedereen roept meteen reguleren maar daar gaan die lui echt niet op zitten wachten als het “hun” traditie is. Misschien gewoon zorgen dat er professionele bouwers bij staan en dat vrijwilligers niet meer op zo’n losse stapel mogen klimmen, want dit is gewoon een ongeluk dat je ziet aankomen.

klopt dat iedereen meteen roept “reguleren”, maar begin eens simpel met: geen mensen meer óp die stapel, alles met een heftruck/telehandler en een veiligheidszone eromheen. en als de organisatie dat niet kan regelen, dan is het gewoon te groot en moet je maar een kleiner vuur doen, hoe “traditie” ook heet.

Die hele bonfire-traditie is ook een soort ritueel van “kijk eens hoe hoog wij durven”, en dan doe je alsof het noodlot is als iemand valt, terwijl het eigenlijk ingebouwd risico is. Paradoxaal: we noemen het gemeenschap, maar we laten een individu letterlijk de hoogte in gaan om de eer van de buurt te redden. En dan gaan we achteraf ruziën over regels en verzekeringen, terwijl de echte vraag is waarom we blijkbaar een offer nodig hebben om een feest betekenis te geven??

Iedereen lult over “reguleren”, maar dit is gewoon een klassiek coordination failure: niemand is de site manager met stop-knop, dus de dapperste idioot klimt omhoog en de rest klapt. simpel: wil je zo’n ding bouwen, dan bouw je ’m als een bouwplaats met één verantwoordelijke en hard rules (no climb, telehandler, perimeter), anders is het geen traditie maar Russian roulette met pallets.