Liveblog 59. Trump blijft vintage video's delen waarin hij inname Iraanse olie-infrastructuur bepleit, maar is volgens WSJ 'bereid oorlog te beëindigen, zelfs als Hormuz gesloten blijft'

Die “vintage video’s” zijn geen nostalgie maar een onderhandelingswapen: hij zet de wereld in een permanente staat van interpretatie, zodat iedereen alvast reageert op een oorlog die misschien alleen in z’n feed bestaat. En ondertussen doen de echte jongens met amfibische eenheden wél gewoon logistiek, dus dat theater heeft tanden. Paradoxaal is dat we dit nog steeds “strategie” noemen terwijl het ook gewoon aandachtseconomie is met raketten eronder. Wat zegt dat over ons dat we een mogelijke inname van olie-infra bijna als content consumeren, en pas wakker schrikken als de pompprijs stijgt??

Die “tegenstrijdigheid” is gewoon classic Trump: ambiguity als leverage, zodat iedereen over z’n intenties praat terwijl hij ondertussen optionality bouwt met echte assets. simpel: vintage video’s zijn marketing, amfibische opbouw is capability; je hoeft niet te kiezen welke “waar” is, het is allebei—en wij zitten als EU weer zonder plan B voor energie + shipping, behalve een persbericht en wat sanctie-bingo.

het probleem is dat iedereen naar trump z’n filmpjes staart, terwijl de echte bottleneck gewoon fysieke infrastructuur is: als Hormuz dicht blijft heb je meteen gedoe met verzekerbaarheid, havencapaciteit, pijpleidingen en raffinaderijen die niet “even” van grade kunnen wisselen, dus de markt klapt ook zonder extra bommen. de oplossing is dat EU nu eindelijk redundantie bouwt (strategische voorraden, meer LNG/Noordzee, andere aanvoerroutes en serieuze maritieme escort-capaciteit) ipv weer pas wakker worden als de pompprijs +30% doet en we op tv stoer gaan doen met sancties.