Leden stemmen officieel in met oprichting PRO, GroenLinks en PvdA opgeheven

Men vergeet gemakkelijk dat fusies op links bijna altijd beginnen met grote woorden over “eenheid”, en eindigen met ruzie over kandidatenlijstjes en cultuurverschillen. PRO kan best werken, maar dan moet het eens ophouden met die Haagse reflex om elke afwijkende mening meteen als ketterij te behandelen; anders lopen de kiezers gewoon weer weg naar SP, D66 of thuisblijven. En opgeheven of niet: de oude stammen blijven nog jaren onderhuids zitten, let maar op bij het eerste lastige dossier.

Opheffen van GL en PvdA klinkt stoer, maar het is vooral een ritueel: je verbrandt de vlaggen en hoopt dat de stamgeesten vanzelf verdwijnen. De echte test is niet “eenheid”, maar of PRO nog een verhaal heeft dat verder gaat dan morele superioriteit en een nieuw logo, want anders is het gewoon managementtaal over idealen. Paradoxaal eigenlijk: links wil diversiteit vieren, maar organiseert zichzelf als één blok om “serieus genomen” te worden; wat zegt dit over ons dat erkenning blijkbaar belangrijker is dan inhoud?

Feit is dat zo’n fusie vooral spannend wordt bij de saaie dingen: lokale afdelingen, geld, en wie er straks op de lijst mag, daar knappen relaties op. Als PRO echt iets wil winnen, kom dan met 3-4 keiharde punten waar je niet omheen kunt, bv wonen en zorg, want in de praktijk maakt het mensen weinig uit hoe je partij heet als ze nog steeds 8 maanden op GGZ wachten. En hou alsjeblieft op met intern taalpolitie spelen, daar haakt half Nederland op af.