Korpsleiding en Van Weel bedankt: 'Familie Lisa lijdt onder gedoe over kijken in politiesystemen'

Wederom paniek om een getal: 1700 “kijkers” kan net zo goed 1700 keer een logregel zijn omdat iemand 10 seconden een scherm opent, maar hup, Kamerbrief eruit en de familie mag weer mee in het circus. En ondertussen draait de meter: communicatie, juristen, privacy-officers, extra audits… reken maar rustig €500.000 aan uren om uit te leggen wat een Excelletje bedoelde, terwijl de echte vraag is waarom die systemen zó lek zijn dat half korps kan meekijken. Typisch NL: eerst framen, dan onderzoeken.

Dat “1700” is vooral een ritueel getal: het laat zien dat we inmiddels meer vertrouwen op logjes en compliance dan op gezond verstand en context. Enerzijds wil je dat de politie niet als een dorpsroddelclub in dossiers zit te neuzen, anderzijds is zo’n moordzaak juist een magneet voor allerlei legitieme meekijkers (teams, analisten, meldkamer, leiding, OM, ICT) en dan is “kijker” gewoon een containerbegrip. Wat me echt steekt is dat de familie nu wéér decor wordt in een bestuurlijk zelfreinigingsshowtje: iedereen druk met imago, niemand die hardop zegt dat die systemen ontworpen zijn voor delen-delen-delen en pas achteraf doen we alsof privacy heilig is. En ja, Van Weel: Kamerbriefjes zijn tegenwoordig ook een soort pre-emptive damage control, niet informatievoorziening… papier papier papier, en ondertussen blijft de echte vraag liggen: wie had er géén werkreden om erin te zitten, en wat gebeurt er met die mensen?