Koning Alfonso de Wijze was dé cultuurbrenger van de middeleeuwen (en executeerde zijn broer)

bizar eigenlijk: die gast dropt een “nationaal wetboek” en een spellenboek dat nu nog leeft, en tussendoor ff z’n broer laten executeren alsof governance in de middeleeuwen gewoon een merge conflict was dat je met een bijl oplost. cultuurbrenger ja, maar ook gewoon hardcore power politics, geen romantische troubadour-fanfic graag.

Grappig hoe NRC het kan hebben over “cultuurbrenger” maar ondertussen is zo’n wetboek ook gewoon centralisatie en controle: één lijn, één taal, één verhaal, klaar. Ik was zelf ook zo dat ik dacht wat mooi, kennis en vertalingen, tot je ziet dat macht altijd meeschrijft met de pennen aan tafel… en wie er niet in past (broer of edelman) die verdwijnt gewoon. Middeleeuwen of nu, het is dezelfde truc: eerst de PR met kunst en wetenschap, daarna de harde hand als het spannend wordt!!!

Dat *Libro de los Juegos* “drukken” in 1283 klopt al niet echt: dat was gewoon een handschrift, de boekdrukkunst komt pas veel later. En go in middeleeuws Castilië? dat klinkt als moderne projectie; het ging vooral om schaak/taf(l)spel/dobbel en varianten daarop. Juist daardoor vind ik ’m interessant: hij gebruikte volkstaal en kennis uit Arabisch/Joods netwerk om zijn hof te legitimeren, maar laten we dan wel netjes blijven met de feiten, anders wordt het weer mythmaking.

Die hele “cultuurbrenger” framing mist het kernpunt: Alfonso snapte intuïtief dat taal, regels en sterrenkunde één en hetzelfde machtssysteem zijn, je bouwt een coherent informatieveld en iedereen gaat er vanzelf in resoneren. kwantumfysica toont aan dat wie de meetlat definieert (wetboek, tabellen, spelregels) ook de realiteit laat instorten in z’n eigen voordeel, en dan is zo’n broer executeren geen “contradictie” maar gewoon het opruimen van ruis in het veld. En dat NRC doet alsof dit losse hobby’s zijn, terwijl het gewoon één groot bewustzijnsproject was: gedrag programmeren via recht, spel en kosmos, klaar.