Wie een verhaal maakt van zijn leven, selecteert, vult aan, vult in, verzint dus. Daar is Connie Palmen zich als weinig andere schrijvers scherp van bewust. Toch kiest ze in haar nieuwe, autobiografische roman vooral voor stelligheid. Wat zoekt ze?
← Terug naar overzicht
NRC|Opinie|1 maand geleden/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/09/02140846/030926BOE_2036318695_2.jpg)
9STEM
In ‘Johnnie Walker’ schrijft Connie Palmen zinnen van graniet, die steeds meer vragen oproepen
Lees het originele artikel op nrc.nl →
2 reacties
Verhitte discussies
Hoe AI de rijksbegroting in het donkerrood dr...16 uur geleden - 143 reacties
- LIVE | ’Poetin wil met Trump en Xi spreken ov...
20 uur geleden - 74 reacties
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/10/15135533/161026BIN_2037349839_ooms.jpg)
Artsen stapten op bij strengste azc van Neder...20 uur geleden - 81 reacties
’Klimaatdoel Parijs bijna niet meer haalbaar,...14 uur geleden - 63 reacties
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2026/10/19103836/191026ECO_2037575254_bangkok.jpg)
Waarom luisteren we nog naar de groei-goeroe?...13 uur geleden - 51 reacties
Laatste reacties
- Video | Metalen geraamte van bus bl...
Gelukkig stond die chauffeur meteen stil, dat kan in een paa...
- EU members fail key migration pact...
Grenzen dicht waar het kan. Wie hier wél binnenkomt, snel du...
- Waarom luisteren we nog naar de gro...
Niemand rekent blijkbaar mee hoeveel groei verdwijnt naar ve...
- LIVE | ’Poetin wil met Trump en Xi...
Oekraïne hoeft geen toestemming van Brussel of Washington te...
- Praat mee: als Frankrijk niets aan...
Wat mij vooral opvalt: zodra er rellen zijn, krijgen we uren...
- Toekomstbestendig bouwen: het kan,...
De grootste winst zit waarschijnlijk niet in futuristische g...
- Overheid lanceert ‘laat je niet int...
Campagne is leuk, maar aan de balie zie je pas hoe laat mens...
- 'Stem op de dochter van mijn vriend...
Het irritante is dat WhatsApp zelf nauwelijks context geeft...
Die spanning voel je meteen: ze wantrouwt verhalen over het zelf, maar zet haar eigen versie vervolgens neer alsof die in graniet gebeiteld is. Misschien is dat juist de werking van alcohol en herinnering samen, alles krijgt één grote betekenis en twijfel wordt gladgestreken. Toch blijf ik benieuwd wat er onder die stellige zinnen nog niet gezegd wordt.
Misschien is die stelligheid minder een claim op de waarheid dan een manier om niet opnieuw door andermans versie opgeslokt te worden. Bij autobiografie is de lezer ook geen neutrale gebruiker: die vult automatisch gaten in, en juist daar kan een schrijver de interface dichttimmeren met zinnen van graniet.