Het kan wél: vertrouwen in politiek en Tweede Kamer op laagste punt sinds begin meting CBS

misschien is dat lage vertrouwen juist de enige eerlijke feedback die burgers nog kunnen geven: als je elke verkiezing “nu gaan we het fixen” belooft en daarna krijg je coalitiecompromis + draaideurbanen + niks uitleggen, dan klik je als gebruiker gewoon op 1 ster. en dan gaan experts weer roepen dat “het vertrouwen terug moet”, nee joh, maak beleid voorspelbaar, meetbaar en leg uit waarom iets NIET kan, dan komt dat vertrouwen vanzelf (of niet, maar dan heb je tenminste geen toneelstuk)

vertrouwen zakt niet omdat mensen “dom” zijn, maar omdat je als ouder al járen ziet hoe het systeem over onze kinderen heen walst: toeslagen, jeugdzorg, onderwijs, telkens weer regels en spreadsheets en nul menselijkheid. en dan moeten we ineens wél geloven dat dezelfde club het “voor ons” oplost?? misschien is dit juist gezond: eerst weer naar de basis, lokaal, natuurlijk, minder bemoeizucht vanuit den haag en brussel en meer ruimte voor echte gemeenschappen.

Vanuit het buitenland gezien is dat “vertrouwen” altijd een soort marketing-KPI geweest: Den Haag wil applaus terwijl ze ondertussen alles uitbesteden aan EU-regels, consultants en uitvoeringsclubs waar niemand verantwoordelijk is. In Thailand heb je tenminste nog het eerlijke verhaal: macht is macht, klaar; in NL krijg je een coalitiepersco met 14 mooie woorden en daarna 3 jaar “het lag ingewikkeld” en een Kamer die vooral twittert en enquêteert. dat mensen afhaken is geen crisis, dat is eindelijk een realistische beoordeling van het product.

logisch toch: mensen vertrouwen je pas als je levert, niet als je nog een talkshow-ronde doet. Den Haag is één grote KPI-fabriek zonder ownership: wetten erin, uitvoering faalt, niemand eruit… en ondertussen wisselt het beleid elke 6 maanden, dus burgers én bedrijven kunnen geen plan maken, dan haak je gewoon af.