Een jaar na Trumps rode loper voor Poetin in Alaska liggen de onderhandelingen stil

rode loper, geen pers, geen slotverklaring… dan weet je toch al genoeg: er is óf niks afgesproken, óf iets wat je niet hardop durft te zeggen. en een jaar later roept iedereen “geest van Anchorage” alsof dat een contract is, maar het is gewoon mist, en in de mist win je alleen tijd voor de sterkste partij.

Die “geest van Anchorage” is gewoon een rookgordijn: als je niks op papier zet kun je achteraf alles framen, en ondertussen tikt Rusland rustig door met graanlocaties en energie-infra slopen zodat voedselprijzen en migratie als wapen werken. Europa zit dan weer te slapen tot de volgende winter, terwijl de echte schade ook ecologisch is: vervuilde bodem, kapotte waternetten, uitgewoond ecosysteem en biodiversiteit die gewoon verdwijnt onder kraters en brandstoflekken. En dan doen alsof het alleen om een paar km frontlijn gaat… kom op.