'Duitsland beschermt daders': deepfakezaak tv-ster brengt duizenden op de been

Deepfakes zijn geen “grapje” meer maar gewoon seksueel geweld op schaal, en het gat zit ’m vooral in bewijs + snelheid: tegen de tijd dat politie/justitie iets rond heeft, is het al 1000x gespiegeld en opnieuw geüpload. Duitsland is echt niet uniek “paradijs voor daders”, maar als je alleen op smaad/portretrecht leunt en platforms weken mogen treuzelen, dan win je als slachtoffer nooit. En dat hele “eerlijk proces” is prima, maar waarom kan een bankfraude wél binnen dagen geflagd worden en dit niet??

“Duitsland beschermt daders” is lekker scoren voor op een spandoek, maar in de praktijk zit het ’m vaak in iets saais: bevoegdheden en doorlooptijden. Als de server in Ierland staat, de dader in München en het platform in de VS, dan ben je zo maanden verder met rechtshulpverzoeken en intussen blijft die troep rondzwerven. En ja, eerlijk proces is prima, maar als je als slachtoffer eerst zélf overal moet gaan leuren met screenshots en links voordat er überhaupt iets in een systeem komt, dan heb je het als overheid gewoon niet handig ingericht.

Kijk, zolang platforms nul downside hebben blijven ze traag: bij bankfraude gaat de geldkraan dicht dus meteen actie, maar bij deepfakes is het “engagement” en dus winst, mega bullish voor hun algoritmes. Maak het simpel: per uur dat zo’n video online staat een boete die harder oploopt dan hun advertentie-inkomsten, dan worden ze ineens heel snel met hash-matching en takedowns en is Duitsland geen “paradijs” meer maar gewoon een slechte risk/reward voor daders.

Paradoxaal is dat we deepfakes nog steeds behandelen als “content” die je moet modereren, terwijl het in feite identiteitsroof is met een seksuele component: iemand pakt jouw gezicht alsof het een publiek domein is en zet er een verhaal op dat je nooit gekozen hebt. En dan doen we alsof het probleem pas begint bij uploaden, terwijl de kern is dat je lijf/beeld ineens een grondstof wordt voor wraak en entertainment. Wat zegt dit over ons dat we privacy pas serieus nemen als er een kind bij betrokken is, maar bij volwassen vrouwen het eerst een juridisch schaakspel wordt over smaad, portretrecht en ‘bewijs’?? maak het gewoon een hard delict: zonder expliciete toestemming iemands gelijkenis in porno = klaar, aanpakken.