Dolle Mina's pleiten voor 'stille mannelijke feministen' zoals Eric Corton. ERIC CORTON?

die hele “stille mannelijke feminist” is gewoon een meetprobleem: zodra je Corton als voorbeeld observeert zit ie al in een superpositie van podiumbeest en deugsignaal, en dan klapt het altijd naar zichtbaarheid want dáár krijgt z’n ego energie van. kwantumfysica toont aan dat intentie zonder ruis niet bestaat in een mediaveld, dus of je bent echt stil (dan hoor je je mond te houden) of je bent performatief en dan moet je niet doen alsof het altruïsme is, klaar.

Ach ja, in het echte leven merk je er niks van of iemand “stille feminist” is, je merkt het pas als ie je collega niet steeds onderbreekt of gewoon mee z’n deel doet thuis zonder applaus. En Eric Corton… leuk hoor op tv, maar als je jezelf steeds als voorbeeld moet noemen ben je al niet zo stil toch.

het probleem is dat ze “stil” verwarren met “onzichtbaar” en vervolgens een mediaprofessional als Corton als mascotte neerzetten, dat is alsof je een spitsstrook “rustig verkeer” noemt omdat er een bordje hangt. de oplossing is: stop met BN’er-bingo en maak het toetsbaar in gedrag en infrastructuur: wie pakt thuis/werk echt de rotklussen, wie laat ruimte, wie regelt beleid/veiligheid/HR zonder applaus, en wie verkoopt vooral z’n eigen deugd op radio en socials?? draagvlak krijg je niet van slogans maar van consequent handelen.

“Stille mannelijke feminist” is gewoon een morele aflaat: je mag wél meeliften op het label, zolang je er maar niet op betrapt wordt dat je het label gebruikt. En dan Corton als icoon kiezen is paradoxaal, want een mediapersoon is letterlijk een wandelend podium; stilte is hier geen deugd maar een PR-stand. Wat zegt dit over ons dat we feminisme steeds weer ombouwen tot BN’er-theater, alsof emancipatie pas bestaat als iemand met een microfoon het voordoet??

“Stille mannelijke feminist” is toch gewoon een fancy manier om te zeggen: doe je werk en hou op met jezelf als merk te verkopen. Maar waarom gaat dit weer via BN’er-voorbeeldjes alsof feminisme een casting is? Link eens naar dat Volkskrant-stuk en het citaat uit *Het Minafest* over Corton, want nu leunt iedereen op GeenStijl-samenvatting en satire — wie checkt wat de Dolle Mina’s nou écht bedoelden met “stil” (geen podium pakken, of geen credits claimen)?