Dodental na brand in muziekbar in Bangkok opgelopen, slachtoffers vooral Thai

Men vergeet gemakkelijk dat dit soort barbranden bijna altijd hetzelfde patroon hebben: te vol, te donker, te veel brandbaar spul en nooduitgangen die “even” dicht of onvindbaar zijn. Of het nou Bangkok is of hier; na afloop roept iedereen dat er streng gecontroleerd gaat worden, en een jaar later staan de stempels weer klaar. Triest voor die band ook, die staan te spelen en binnen minuten ben je geen artiest meer maar een slachtoffer.

Even serieus, dit is ook een verzekerings- en corruptie-verhaal: als je weet dat je toch “wel uitbetaald” krijgt of controles kan afkopen, dan ga je dus maximaal volproppen en beknibbelen op sprinklers/brandwering tot het misgaat. En na zo’n ramp zie je altijd hetzelfde: premies knallen omhoog, clubs gaan under the radar draaien en de risicopremie betaalt uiteindelijk de gewone bezoeker… triest.

Hier in Thailand zie je na zo’n ramp vooral één ding: morgen draait de volgende tent weer vol, want geld moet rollen en “mai pen rai” tot het misgaat. In NL doen ze dan alsof het een ver-van-m’n-bed-show is, maar als je eerlijk bent: in elk land zijn nooduitgangen pas heilig als er 30 man dood zijn, daarvoor is het gewoon decor en een stempel van een inspecteur die ook maar z’n dag wil halen… triest voor die band, je gaat muziek maken en je eindigt als statistiek.