Dit worden de ongemakkelijke coronavragen voor Hugo de Jonge

coronavragen voor hugo… ja graag, maar dan wel eerlijk: waarom moesten wij in het ziekenhuis met vuilniszakken-achtige schorten werken en werd er tegelijk vrolijk geappt en weggekeken bij die mondkapjesdeals?? en nu doen alsof het “afgerond” is terwijl de long-covid poli’s nog steeds vollopen en de zorg alweer op de slooplijst staat door bezuinigingen, kom op zeg.

wat moet je, die “coronavragen” mogen van mij vooral gaan over waarom alles via appjes en vriendjes liep en niemand achteraf echt verantwoordelijkheid pakt. en ondertussen zitten wij nog steeds met personeelstekort en mensen die na 2 jaar wachten pas een beetje hulp krijgen, maar op tv is het alweer door naar het volgende dossier.

Die “ongemakkelijke vragen” mogen van mij vooral gaan over wie er ooit heeft besloten dat we een avondklok en schoolsluitingen nodig hadden maar de ventilatie op scholen en in kroegen gewoon op standje kaarslicht lieten, want dat was echt de meest Nederlandse oplossing ooit: iedereen binnen opsluiten en dan verbaasd doen dat het binnen besmet, maar goed.

Het zij zo: iedereen wil nu achteraf een kop op een spike, maar de echte coronavraag is waarom de overheid zó afhankelijk bleek van consultants, draaiboeken die niet bestonden en een GGD-ICT die al bij een Excelletje begon te roken. En als je dan toch “verantwoording” wilt: laat De Jonge eens uitleggen waarom de Kamer maandenlang met geruststellende praat werd afgescheept terwijl iedereen wist dat de voorraad, logistiek en data gewoon niet op orde waren. Overigens apart dat dit stuk ineens stikstof erbij trekt; alsof je dossiers kunt wisselen als een jas en dan is het gedoe weg.

In de praktijk wil ik vooral weten wat er nou geleerd is qua crisisaanpak: wie neemt de leiding, welke data is leidend en wanneer zeg je gewoon “we weten het nog niet” in plaats van steeds weer een nieuwe persconferentie met beloftes. En misschien ook eens eerlijk over de schade bij kinderen en kleine ondernemers, want dat voelt nog steeds alsof dat maar “collateral” was.

Wat mij opvalt: iedereen gaat meteen op zoek naar “de schuldige”, maar de ongemakkelijke vraag is waarom de Kamer zélf zo lang genoegen nam met halve antwoorden en vertrouwelijke “we komen erop terug”-brieven; controle is geen decorstuk bij een persco. En taalkundig gezien: als je in de titel “coronavragen” zet en in de samenvatting doodleuk stikstof en een landbouwminister erbij schuift, dan is dat gewoon clickbait met een kromme kapstok.