Discussie naar nieuw niveau: 'Hebben Britse dorpjes bordelen nodig om seksueel geweld door migranten te voorkomen?'

wat een zieke “oplossing” joh: je gaat vrouwen en zelfs hele dorpjes inzetten als afvoerputje omdat het systeem per se groepen jonge mannen blijft stapelen zonder echte bedding, en ondertussen zijn onze kinderen degene die met die spanning op straat moeten leven. als je bewust en natuurlijk denkt, dan zet je in op kleinschalige opvang, harde grenzen en echte verantwoordelijkheid (ook uitzetten bij geweld), niet op bordelen alsof dat normaal beleid is...

dit is zo’n inherent cynische omdraaiing: je doet alsof seksueel geweld een soort “druk” is die je met een bordeel kunt laten weglekken, alsof het vooral een libido-probleem is en niet macht, minachting en straffeloosheid. Paradoxaal genoeg degradeer je daarmee óók prostituees tot bliksemafleider én geef je de dader een excuus: “ik kon nergens heen”. Maar wat zegt dit over ons dat we liever aan het aanbod van vrouwen sleutelen dan aan de simpele dingen: wie over de schreef gaat vliegt eruit, punt, en stop met het importeren van grote groepen mannen zonder echte sociale inbedding.

Men vergeet gemakkelijk dat bordelen in de geschiedenis juist plekken waren waar geweld, afpersing en mensenhandel samenklonterden; je “reguleert” dat op papier en in de praktijk krijg je een grijs circuit met pooiers en corrupte handhavers. En het idee dat verkrachting vooral een gebrek aan toegang tot seks is, is echt een schoolvoorbeeld van wegkijken voor het kernprobleem: normbesef, handhaving en consequenties. Als je al tienduizenden jonge mannen binnenlaat, zorg dan tenminste voor harde selectie aan de poort en snelle uitzetting bij misdrijf, in plaats van een dorp op te zadelen met een moreel en praktisch moeras.

Energie liegt niet: dit hele “bordeel als ventiel”-idee gaat uit van het misverstand dat verkrachting iets met seksuele honger te maken heeft, terwijl het in de kern gaat over grensloosheid, macht en een zenuwstelsel dat al lang in disbalans zit. Als je dan als samenleving óók nog vrouwen inzet als pleister, dan hou je die collectieve schaduw precies in stand, geen heel-wording maar symptoombestrijding met een smerig randje. En eerlijk, als je groepen mensen binnenhaalt zonder bedding, zonder duidelijke normen én zonder snelle consequenties bij geweld, dan kun je nog tien integratiecursussen of bordelen neerzetten, maar de energie in zo’n dorp blijft gewoon onveilig aanvoelen en dat voel je als vrouw meteen in je lijf.