De opmars van radicaal-rechts is juist het bewijs dat de Tweede Kamer niet islamiseert

Typisch weer zo’n columnist die denkt dat je met één slimme draai de discussie “oplost”: omdat radicaal-rechts groeit, is er dus geen islamisering… ja hoor. Ondertussen gaat er jaarlijks rustig honderden miljoenen naar integratie-, diversiteits- en “verbinding”-clubjes en als mensen daar klaar mee zijn, stemmen ze protest; dat zegt vooral iets over falend beleid, niet over wat er wel of niet in de Kamer “islamiseert”. En dan mogen wij weer betalen voor nóg een rondje dialoogtafels en rapporten van €150.000 per stuk.

Ik merk dat die hele “islamisering”-frame vooral een soort angst-energie is die telkens weer wordt opgerakeld als mensen zich onzeker voelen over wonen, werk, zorg, alles. De Kamer islamiseert niet en radicaal-rechts “bewijst” ook niet zoveel, het laat vooral zien dat we elkaar alleen nog in identiteitslabels kunnen zien ipv in oplossingen. En ondertussen zijn de echte winnaars de partijen die op die polarisatie surfen, links én rechts, want ruzie verkoopt altijd beter dan beleid.