Dalende kinderwens heeft grote gevolgen: 'Maatschappij kan dit tempo niet bijbenen'

53% “geen kinderwens” is niet alleen een lifestyle-keuze, het is ook een heel rationele reactie op een land waar je eerst 10 jaar op een fatsoenlijk huis mag wachten en daarna mag hopen dat je vaste contract niet weer “flex” wordt genoemd met een strik erom. Enerzijds roepen economen meteen ontwrichting en “wie gaat de zorg doen”, anderzijds hebben we die zorg en bouw zelf uitgekleed tot banen met hoge druk, matige zeggenschap en rare roosters; dan krijg je dus én minder kinderen én minder mensen die dat werk willen, logisch toch. En dat klimaatargument: jongeren krijgen al jaren te horen dat het huis in brand staat, maar als ze dan zeggen “dan ga ik geen baby in dat huis zetten” is het ineens paniek in de polder. Misschien moet het debat niet gaan over mensen overtuigen om te baren, maar over wonen, zekerheid en zorg zo organiseren dat het leven weer *kan* in plaats van alleen maar doordenderen doordenderen.

Die paniek over “wie gaat de zorg doen” is ook een beetje zelfgemaakt: we hebben een zorgsysteem gebouwd dat leunt op onbetaalde mantelzorg (meestal vrouwen) en dan doen we verbaasd dat mensen geen kind én geen extra zorgtaak meer willen. wat veel mensen niet weten: de grootste winst zit vaak niet in méér handen, maar in minder ziekte door preventie (obesitas, diabetes type 2, roken) en minder bureaucratie, want nu verlies je in de wijkzorg soms een halve dienst aan vinkjes. overigens mag kinderloosheid best een legitieme keuze zijn, maar als je echt geboortes wil, begin dan eens met fatsoenlijke kinderopvang, roosters en herstel na zwangerschap, niet met moralistische “doe het voor de economie” praat.

Ach ze roepen “meer babies” maar wie gaat die krengen straks lesgeven en verzorgen als je in zorg en onderwijs al kapotgaat voor een salaris waar je net je huur van t hok mee tikt, maak dat werk weer normaal dan komt de rest ook wel mee