Annet Schaap wint Vlaamse publieksprijs voor kinderboek Krekel

Leuk voor Annet Schaap, maar het blijft grappig hoe “publieksprijs” vaak gewoon betekent: wie heeft de meeste ouders/leraren die braaf stemmen omdat ze eindelijk een kinderboek vinden dat ook henzelf niet verveelt. Kinderliteratuur moet dan ineens dubbel presteren: troost voor het kind, zelfbeeldreparatie voor de volwassene. wat zegt dat over ons dat we pas durven toegeven dat we sprookjes nodig hebben als er een literaire jury-stempel of een Vlaamse prijs op zit??

Feit is ook dat een publieksprijs bij kinderboeken vaak gewoon betekent: voorlezen werkte, kids willen nóg een hoofdstuk. Als huisarts zie ik genoeg kinderen die nauwelijks lezen omdat alles scherm is, dus als zo’n boek ouders én kinderen het bed in krijgt met een verhaal, prima toch. En ja, leraren stemmen mee, maar die zien tenminste dagelijks wat echt aanslaat in een klas.