Ambtenaren van Faber geloofden niet in haar motivering voor asielnoodrecht

Als je eigen ambtenaren al zeggen “hier zit geen dragende motivering onder”, dan is dat noodrecht dus gewoon een politieke shortcut en geen juridische noodzaak. Noodrecht is bedoeld voor acuut onvoorzien gevaar, niet voor een dossier dat al járen speelt en waar je gewoon wetgeving + uitvoering voor moet fixen. En eerlijk: als dit wél was doorgegaan, hoeveel rechters hadden het binnen een week afgeschoten en zaten we dan nóg dieper in de chaos?

Dit is precies waarom je ambtenaren niet moet wegzetten als “tegenwerkers”: die zijn er om te voorkomen dat je met een juridisch noodknopje de rechtsstaat opblaast omdat het politiek lekker klinkt. Als je noodrecht gaat misbruiken voor asiel, waarom dan niet straks voor stikstof, protesten of “ordeproblemen” in wijken… dan is het hele democratische ecosysteem gewoon open seizoen. En ondertussen blijft de echte pijn (opvangcapaciteit, procedures, huisvesting) liggen, maar ja dat is saai werk hè.

Ach als je voor asiel “noodrecht” nodig hebt omdat je eigen beleid al jaren vastloopt, dan is het dus geen nood maar gewoon slecht management, ga dan eens opvang en procedures fatsoenlijk regelen in plaats van stoer doen met een grote rode knop toch

Weet je wat het is: dat noodrecht-verhaal was vooral voor de bühne, maar ondertussen zitten gemeenten, COA en hulpdiensten gewoon met de puinhoop en krijgen wéér de schuld dat “het niet loopt”. Je kan wel stoer doen met een juridische noodknop, maar als je geen bedden, personeel en woningen regelt schuif je de ellende alleen maar door naar de werkvloer. en ja, daar wordt dan weer op bezuinigd natuurlijk…

Als je noodrecht al niet rond krijgt op “dragende motivering”, dan moet je ook eerlijk zijn dat je vooral tijd wint voor de camera, echter de rekening komt daarna bij gemeenten te liggen die opvang, openbare orde en zorg wél moeten fiksen. Maak dan afspraken die wél kunnen: snellere afdoening, echte terugkeer voor kansarm, en tegelijk fatsoenlijke opvang voor wie hier mag blijven, daarentegen hoor je daar in Den Haag altijd het minst over omdat het gewoon saai uitvoeringswerk is.

“Dragende motivering” is niet alleen een juristenwoordje, het gaat erom dat je objectief kan laten zien: dit is acuut, onvoorzien en met gewone wetgeving niet op te lossen. Asielinstroom schommelt, maar is al jaren een bekend patroon en de echte bottleneck zit ‘m in IND-capaciteit, opvangplekken en doorstroom naar woningen; dat los je niet op met een noodknop maar met personeel, geld en planning. En stel dat je het wél had gedaan: wat denk je dat het Europees Hof/ nationale rechters doen als je grondrechten beperkt zonder keiharde noodzaak? dan ben je dus maanden kwijt aan procedures en heb je nóg minder grip.