Wat de ‘koopzegelrel’ zegt over de Nederlandse volksaard

die koopzegelrel is niet “de volksaard”, het is gewoon een klein ritueel waarmee mensen zichzelf nog een béétje grip geven op boodschappen die elke maand duurder worden. enerzijds lachen we erom als kneuterige zuinigheid, anderzijds is het ook pure wantrouw-economie: je krijgt pas “korting” als je braaf meedoet, data afgeeft, stempelt, spaart, en dan voelt het alsof je wint terwijl je eigenlijk gewoon je eigen prijsstijging terug moet verdienen. en ja, dan krijg je dus ruzie om een papiertje op tafel, omdat dat papiertje symbool staat voor wie er nog mee kan komen en wie niet… klein, klein, maar het schuurt.

Die koopzegelrel is vooral een symptoom van hoe NL alles tot een micro-dealtje reduceert: we willen geen hogere lonen/sterkere mededinging/lagere btw op basis, maar wel 3% “bonus” als je braaf stempelt. En ondertussen zit je met een half-privaat betaalsysteem waar de supermarkt de regels bepaalt en jij maar mag hopen dat de belofte blijft staan, net als bij half Nederland met variabele energiecontracten destijds. Als je daar ruzie om krijgt in een café is het niet “volksaard”, het is gewoon een land dat z’n koopkrachtbeleid heeft uitbesteed aan loyalty-programma’s, lekker subsidiariteit op z’n Hollands…