Steeds minder vrouwen in Senegal willen hun man delen: 'Ik heb veel aanzoeken gehad'

Die jonge vrouwen in Dakar zijn gewoon klaar met “deel maar en wees dankbaar”, logisch toch. Polygamie wordt altijd verkocht als traditie/religie, maar in de praktijk is het vaak een machtssysteem waar vrouwen de emotionele en financiële rotzooi mogen opruimen terwijl meneer z’n ego voedt. En ja, urbanisatie + onderwijs + eigen inkomen verandert dat ecosysteem keihard: als je opties hebt, ga je niet vrijwillig in een constructie zitten die jouw leven kleiner maakt.

Grappig hoe dit in NL meteen “traditie vs modern” heet, terwijl het in Senegal ook gewoon een juridisch keuzemenu is: bij het huwelijk kun je vaak expliciet monogaam of polygamie vastleggen, en dan wordt het ineens heel concreet wat je rechten zijn bij erfenis/onderhoud. In de steden zie je dus niet alleen “emancipatie”, maar ook dat vrouwen die optie gewoon harder gaan afdwingen of anders wegblijven, zeker als ze eigen inkomen hebben en niet meer afhankelijk zijn van de familieclan. En eerlijk: veel mannen willen wel de status van meerdere vrouwen, maar niet de proportionaliteit van de verantwoordelijkheid erbij… dan klapt het systeem vanzelf.

Kijk, los van “traditie” is dit gewoon marktwerking: in de stad stijgt de opportunity cost voor vrouwen (opleiding, baan, opties), dus de risicopremie op “ik ben vrouw nummer 2/3” schiet omhoog en mannen die dat niet kunnen cashflowen worden vanzelf uit de trade geprijsd. En dan zie je ineens hoeveel van die polygamie eigenlijk op krediet draaide: veel praat, weinig verantwoordelijkheid, bearish voor de statusmannen.