Slechte communicatie rond haastige asielopvang frustreert burgers: ’Vind je het gek dat mensen dan boos reageren?’

Dit is precies waarom dat “spoed” gedoe zo explodeert: je dumpt een beslissing in iemands wijk en laat daarna wekenlang een info-vacuüm liggen waar Facebook de boel vult met horrorverhalen. Als je vanaf dag 1 gewoon keihard zegt hoeveel mensen, hoe lang, welke begeleiding/veiligheid en wie je kan bellen, dan zakt 80% van die paniek meteen weg. nu voelt het alsof bestuurders bewust mist maken en ja, dan krijg je spandoeken en woede, verrassing…

Nou ja, communicatie is één ding, maar het voelt ook alsof ze expres “spoed” roepen zodat je als buurt niks meer mag vragen, en daarna sta je met de rommel, extra druk op huisarts, school en handhaving, zonder dat er ook maar één extra agent of wijkteam bij komt, dan ga je vanzelf mopperen hoor, toch. En zet dan meteen op papier wie er aansprakelijk is als het misgaat, niet alleen mooie woorden op een infoavond met koffie en koek, want dáár gelooft niemand meer in, toch.

De vraag is ook: wat móet een gemeente eigenlijk “overleggen” als Den Haag de facto al heeft besloten dat die opvang er komt. Dan krijg je inspraak zonder beslissingsruimte en dat voelt als toneel, zeker als er nog geen veiligheidsplan, beheerder en klachtenroute op papier ligt. En ja, als je dan achteraf roept “spoed”, prima, maar spoed ontslaat je niet van behoorlijk bestuur en een fatsoenlijke motivering, mits je geen eindeloze WOO-verzoeken en bezwaarprocedures wilt uitlokken.

Hier op het land gaat het altijd mis als je “spoed” roept maar geen beheerder en regels klaar hebt staan. Zet dan tenminste meteen op papier: wie draait er 24/7 dienst, waar meld je overlast, en hoeveel extra handhaving/huisarts-capaciteit komt erbij, anders blijft het bij mooie praatjes en zitten buren met de ellende. En laat ze ook ff langs bestaande opvanglocaties kijken hoe het daar écht loopt, dat scheelt een hoop geroep van beide kanten.