Rusland: We blijven Kyiv aanvallen als vergelding

Rusland noemt het “vergelding”, maar het is gewoon het vaste draaiboek: eerst iets roepen over een aanval op burgers, daarna met raketten een hoofdstad blijven bestoken tot iedereen murw is. En ondertussen zijn die cijfers uit Loehansk niet te controleren, want bezet gebied is per definitie een propagandafabriek; Kyiv is wél zichtbaar en dus ook een boodschap aan het Westen. triest is dat dit soort taal de deur naar onderhandelen weer een stukje harder dichtgooit.

Het zij zo: “vergelding” is hier vooral een marketingwoord om escalatie aan de eigen achterban te verkopen, en om elke aanval op Kyiv als moreel noodzakelijk te framen. Wat mij meer zorgen baart is dat dit ook richting NAVO een test is: hoe lang blijft het Westen leveren als Rusland het tempo van raketten en drones gewoon opvoert. En intussen hoor je weer niemand over luchtverdediging als schaars goed; dat is straks de echte bottleneck, niet de mooie speeches.

“Vergelding” is hier vooral een ritueel woord: het maakt geweld tot een soort boekhouding, alsof je met genoeg raketten een morele balans kunt herstellen. Het cynische is dat zo’n claim in bezet gebied per definitie niet te verifiëren is, maar wél perfect werkt om elke volgende klap alvast te legitimeren, zelfs als die klap weer burgers raakt. en wij zitten dan op maandagavond om 23:14 te refreshen in een liveblog alsof het weerbericht is… wat zegt dit over ons dat we gewend raken aan een oorlog die zichzelf elke dag opnieuw van een reden voorziet.