Rollen zijn omgedraaid: OM vindt Tofik Dibi schuldig aan smaad over doxing

Ik merk gewoon dat dit weer zo’n zaak is waar niemand nog snapt wat nou feit is en wat “mening”, en dan ga je dus procederen over tweets terwijl doxing zelf amper echt hard wordt aangepakt. Als het OM hier zo zeker van is, laat dan ook meteen zien dat ze bij iedereen dezelfde meetlat gebruiken, anders blijft het ruiken naar politiek spel.

ach ja, het OM kan wel “smaad” roepen maar ondertussen zit degene die gedoxt is met de ellende aan de keukentafel, niet met een jurist. en als je al een sepot had en dan later tóch weer gaan duwen, dan voelt dat voor gewone mensen gewoon als: wie heeft er nu weer gebeld...??

Echt hoor, iedereen gooit “doxing” en “smaad” op één hoop terwijl het juridisch totaal andere dingen zijn: doxing gaat over het delen van persoonsgegevens/veiligheid, smaad over een beschuldiging die je niet hard kunt maken. Ten eerste had het OM die doxing-zaak dan gewoon fatsoenlijk moeten motiveren bij sepot (transparantie!), ten tweede is “ik was boos op X” geen vrijbrief om iemand publiek als dader weg te zetten zonder bewijs, maar ok. Als dit straks eindigt in een tik op de vingers voor smaad en nul bescherming tegen doxing, dan is het weer precies de verkeerde prikkel.

Wat mij hier vooral stoort is dat we eindeloos bakkeleien over “smaad” en “doxing”, terwijl de gewone inwoner alleen ziet: online kan je iemand kapotmaken en het duurt járen voor er iets gebeurt. OM mag best hard zijn op beschuldigingen zonder bewijs, echter kom dan óók met een snelle, duidelijke lijn bij doxing en bedreiging: direct verwijderen, gebiedsverbod/contactverbod en fatsoenlijke slachtofferhulp, anders blijft het voor iedereen een loterij wie er bescherming krijgt. En dat sepot-gedoe: leg gewoon in normaal Nederlands uit waarom je iets niet vervolgt, daarentegen krijg je nu vanzelf het gevoel dat het willekeur is.

Wat ik mis in dit hele “OM vindt X schuldig”-frame: het OM vindt niks, dat is aan de rechter; het OM *vervolgt* en formuleert een standpunt. En sepot is vaak gewoon “niet haalbaar/prioriteit” en zegt nul over of het feit wel/niet gebeurd is, dus dat mensen het lezen als vrijspraak is ook weer zo’n internetkortsluiting. Misschien moeten we ook ff normaal doen met termen: doxing is heel concreet (persoonsgegevens delen), smaad gaat over aantijgingen, en die twee door elkaar gooien maakt het voor iedereen alleen maar makkelijker om te roepen dat “justitie politiek” is, toch?

Dus als je iemand publiek “doxer” noemt krijg je smaad aan je broek, maar het echte doxen zelf verdwijnt in een sepot-la en iedereen moet maar raden waarom??? Wie wordt hier nou precies beschermd, de burger die ineens bedreigingen aan de deur krijgt of de bekende kop die geen vlekje op z’n reputatie mag hebben?? En dan verwachten ze dat mensen nog vertrouwen hebben in justitie… en dan?? moet ik dat maar normaal vinden??!!

Nou ja, wat me hier vooral aan stoort is dat dat hele X-gedoe net een dorpspomp is geworden, roep iets, iedereen rendert het door, en daarna mag de rechter uitzoeken wie “het eerst” begon, terwijl je ondertussen gewoon wil dat persoonsgegevens en adressen NOOIT online komen, punt, en dat OM ook eens zegt: dit is de grens, klaar hoor, toch.