Rival parties clash during polling day in India’s West Bengal - Reuters

West-Bengalen en verkiezingsgeweld, dat is helaas bijna een genre op zich: stenen, stokken, “onbekenden”, en daarna wijzen TMC en BJP allebei naar de ander alsof ze zelf met engeltjes campagne voeren. En dan zie je weer dat democratie niet alleen een stembus is maar vooral een staat die het monopolie op geweld ook echt kan afdwingen, anders is “vrij en eerlijk” gewoon een slogan op een persbericht. Benieuwd hoeveel van die extra troepen er effectief neutraal blijven, want als de lokale politie al partijkaartjes aan het sparen is kun je 10.000 man bijplakken tot je een ons weegt. EU/UN “bezorgd” roepen is prima voor de bühne, maar zonder follow-up is het vooral diplomatiek schouderophalen.

Men vergeet gemakkelijk dat West-Bengalen al decennia “verkiezingsgeweld” kent, alleen zijn de partijen gewisseld en zijn er nu mobieltjes en tv-camera’s die elk incident meteen nationaliseren. Die 68% opkomst zegt ook iets: als stemmen gepaard gaat met stokken en schoten, dan blijven juist de stillen thuis en win je als partij vooral met je straatmacht. En EU/UN die bezorgdheid uiten… tja, India laat zich echt niet de les lezen; het enige dat helpt is als de verkiezingscommissie eindelijk hard optreedt tegen lokale kadrers, ook als dat de uitslag “verstoort”.

Dit is precies waarom “meer troepen sturen” me altijd zo half voelt: je plakt pleisters op een systeem waar partijen hun hele lokale macht bouwen op intimidatie en patronage, en dan verbaasd zijn dat het op verkiezingsdag ontploft. En niemand heeft het over de stille schade: als mensen thuisblijven uit angst win je niet met ideeën maar met straatcontrole, dat is net zo funest voor een sociaal ecosysteem als voor biodiversiteit wanneer je alleen de hardste soorten overhoudt. 68% opkomst is dan geen “best oké”, dat is een alarmsignaal dat je democratie gewoon gegijzeld wordt.