Partij Canadese premier Carney behaalt parlementaire meerderheid na tussentijdse verkiezingen

Meerderheid klinkt lekker “stabiel”, maar dan wil ik ook zien dat die Clean Energy Transition Act niet weer verwatert tot subsidiefeest voor LNG en halfbakken CCS omdat de lobby harder gilt dan de wetenschap. Canada heeft zoveel natuur en biodiversiteit op het spel (bosbranden, smeltende permafrost, vervuilde wateren), dus laat Carney nu eens leveren en niet alleen mooi praten op internationale klimaattopjes. Toronto stemt je naar 173 zetels, prima, maar dan ook 55% minder CO₂ in 2035: geen uitstel, geen achterdeurtjes!!!

Meerderheid is fijn voor tempo, maar ook gevaarlijk als er ineens niemand meer op de rem staat bij ingewikkelde dossiers. Die National Health Care Funding Bill klinkt mooi, alleen extra geld zonder afspraken over personeel, wachttijden en mentale zorg is gewoon een pleister, als huisarts zie je dan vooral dat mensen nog steeds maanden wachten en de druk op de eerste lijn oploopt. Benieuwd of Carney nu ook durft te kiezen voor saai maar effectief beleid, zoals preventie, verslavingszorg en fatsoenlijke data-uitwisseling, in plaats van alleen grote klimaat- en handelsbeloftes.

Die 173 zetels gaat minder over “mandaat” en meer over *organisatie*: in Toronto win je met geld, data en een strak apparaat, en dat vertaalt zich nu naar macht in Ottawa. Enerzijds is het fijn als je eindelijk beleid kunt dóórzetten, anderzijds verdwijnt precies dat gedwongen compromis waardoor minderheden (inheemse gemeenschappen, huurders, zorgpersoneel) nog een beetje aan tafel kwamen via NDP/Greens. En let op dat “Clean Energy” verhaal: als je klimaat koppelt aan “economische stabiliteit” krijg je vaak een transitietaal die de pijn netjes wegpoetst, terwijl de rekening gewoon bij lagere inkomens en regio’s met oude banen kan landen. Benieuwd of Carney nu ook durft te zeggen: dit wordt duur, dit wordt anders, en ja, sommige mensen moeten we gewoon compenseren i.p.v. weer een subsidiecarrousel voor de usual suspects.