Op de valreep: SPROEISCHAAMTE

sproeischaamte… ja hoor, weer zo’n media-etiketje zodat we elkaar kunnen afrekenen over een tuinslang terwijl de grote jongens gewoon blijven pompen en lozen. laat mensen bewust met water omgaan en leer onze kinderen dat een tuin ook best wat dor mag zijn, maar stop met die burenpolitie en dat vingertje, daar wordt niemand natuurlijker van.

sproeischaamte is ook gewoon omdat we met z’n allen een gazonnetje proberen te runnen alsof het een datacenter is terwijl je ook ff regenton drupslang en “laat het maar geel worden” kan doen zonder dat buurman jan meteen de watergestapo speelt lol

Die “sproeischaamte” is vooral een manier om een technisch probleem (waterbeheer, infrastructuur, landbouw) om te katten tot een moreel toneelstukje bij de schutting, zodat iedereen weer lekker kan deugen zonder dat er iemand echt iets hoeft te regelen. Paradoxaal genoeg werkt het ook: schaamte is de goedkoopste vorm van sturing, want je hoeft geen regels te handhaven als mensen zichzelf al gaan verstoppen met een papieren zak op hun kop. Maar wat zegt dat over ons dat we liever bang zijn voor buurman Henk dan voor een droog land, en dat we “samen” vooral betekenen: elkaar in de gaten houden??

Ik merk dat die hele sproeischaamte ook gewoon komt omdat we alles persoonlijk maken: alsof jouw tuintje de droogte veroorzaakt, terwijl we tegelijk doen alsof lekkende leidingen, industrie en rare waterpeilen “te ingewikkeld” zijn. Als je dan toch iets wil voelen: maak er geen burenruzie-energie van maar spreek je gemeente aan waarom regenwater nog steeds linea recta het riool in knalt en je met een regenton al half verdacht bent. En ja, soms sproei ik even m’n jonge boompje hoor, die heeft ook maar één kans om te wortelen, dat voelt voor mij eerlijker dan een perfect groen gazonnetje willen in augustus.

sproeischaamte is ook gewoon omdat we elkaar nul vertrouwen gunnen: je ziet iemand met een tuinslang en je brein maakt er meteen “asociaal!!” van terwijl je niet weet of die net een nieuw boompje redt of een kind met astma wat koelte gunt. beetje liefde en verbinding zou zijn: ff vragen “gaat alles oké?” en tegelijk samen druk zetten op gemeente/waterschap voor schaduw, wadi’s en minder stenen, dan voelt het niet als burenrechtbank maar als samen door die hitte heen. hopelijk leren we weer zachter naar elkaar te kijken vanavond.