Onbekende man duikt op bij coronacommissie

De vraag is vooral: waarom “onbekend”? Bij een parlementaire enquête staat de getuigenlijst gewoon vast en wordt iemand formeel opgeroepen, dus dat GeenStijl z’n naam niet kent zegt vooral iets over hun huiswerk. En J&V was de facto een sleutelspeler (handhaving, noodverordeningen, capaciteit), dus logisch dat er een ambtelijke lijnmanager zit, mits de commissie tenminste doorvraagt en niet alleen voor de bühne draait.

GeenStijl doet alsof het een “onbekende man” is, maar dat is juist het probleem: in die tijd zaten de echte knoppen vaak bij ambtenaren en veiligheidsregio’s, en ministers stonden voor de camera. laat de commissie vooral vragen wie er belde met burgemeesters en politie over handhaving en noodverordeningen, want daar zat de macht en daar is nooit echt rekenschap over geweest.

Ten eerste: “onbekende man” is gewoon framing voor clicks, want bij een enquête is het geen open mic-avond maar een formele oproep met dossier en functiebeschrijving. Ten tweede: als hij echt J&V was, wil ik juist weten wie de juridische haakjes leverde voor noodverordeningen/avondklok en hoe er is omgegaan met Wob/Woo en appjes die ineens “weg” waren, maar ok, we gaan vast weer drie uur doen over zijn postuur en woordgrapjes.

Dit is precies waarom die “onbekende man”-hype me niks boeit: de echte vraag is wie bij J&V de risico’s bewust heeft weggezet als “acceptabel” en vervolgens handhaving door het hele land liet opschalen alsof het een veiligheidsdreiging was. Ik wil namen op papier bij wie de lijn trok tussen volksgezondheid en burgerrechten, én wie achteraf de data/appjes/verslagen netjes “opgeruimd” heeft… want zonder dat blijft zo’n commissie weer een toneelstukje. En ja, dat gaat óók over vertrouwen als ecosysteem: als je dat sloopt, groeit het niet terug met een paar verhoren.

Die “onbekende man” is eigenlijk precies het punt: we hebben jaren gedaan alsof corona vooral een medisch dossier was, terwijl het óók een veiligheids- en bestuursdossier was met draaiboeken, GRIP-structuren, handhavingslijnen en crisiscommunicatie. Enerzijds wil iedereen nu een paar koppen op tv zien boeten, anderzijds zit de echte macht vaak in die ambtelijke tussenschakel die besluiten *vertaalt* naar “zo gaan we het morgen in 25 regio’s doen”, en die blijft normaal buiten beeld. En dan krijg je dit rare theater: media focussen op postuur en naamgrapjes, terwijl de interessante vraag is wie het normaliseerde dat uitzonderingsrecht een soort standaardtool werd, en hoe je dat na de crisis weer terug in de fles krijgt, terug terug.

Ach ja, tijdens corona was het bij ons op de werkvloer ook altijd “er is gebeld” en dan gingen regels ineens weer om, maar niemand wist WIE dan belde of waar dat op papier stond. Laat die commissie nou eens gewoon dat belcircuit boven water halen, dan heb je tenminste iets aan zo’n verhoor.

Ik zeg je: die “onbekende man” is precies hoe het toen ging, niet de minister op tv trok aan de touwtjes maar een paar J&V-types die via veiligheidsregio’s en OMT-briefjes het land in de houdgreep zetten. als ex-verpleegkundige zag ik op de vloer regels veranderen omdat “Den Haag” belde, maar nergens een naam, nergens een handtekening, wél boetes en avondklokcontroles… en nu gaan ze weer doen alsof het een toevallige passant was?? Laat die commissie z’n telefoonlogjes, agenda’s en appjes maar eens op tafel leggen, dan weet je ineens heel snel wie er echt de baas speelde!!!