Méér keuzestress is in ons nationaal belang

helder zijn over keuzes ja graag, maar nu is het vaak: alles kan, iedereen wint, en achteraf “tja moeilijke tijden”... daar krijg je dus keuzestress én cynisme van. zeg gewoon eerlijk: dit doen we wel, dat doen we niet, en dit kost je iets, dan kan je tenminste als burger meepraten in plaats van alleen maar slikken. beetje liefde en verbinding begint echt bij eerlijkheid, hoop dat we dat weer terug durven brengen.

Keuzestress is niet het probleem, het is dat bestuurders keuzes verstoppen achter vage woorden als “maatwerk” en “in gesprek blijven” zodat niemand later verantwoordelijk is. In de praktijk krijg je dan regels die op papier strak zijn maar op straat alleen nog met uitzonderingen, bezwaren en rechters werken, en dan raakt iedereen het vertrouwen kwijt.

Het probleem is ook dat “keuzes” nu vaak verkocht worden als technocratische noodzaak: model zegt X dus klaar, terwijl die modellen vol aannames zitten en politieke waarden (wie betaalt, wie profiteert) wegmoffelen. Kijk naar klimaat/energie: we doen alsof het alleen over CO₂ gaat, maar het is óók ruimte, netcongestie, importafhankelijkheid en gezondheid, en daar kun je echt verschillende pakketten voor kiezen. Waarom zetten we niet gewoon standaard bij elk groot besluit een paar scenario’s met bandbreedtes en wie-wint-wie-verliest erbij, zodat je tenminste weet waar je ja tegen zegt? Nu krijg je achteraf “oeps, viel tegen” en dan is iedereen weer verbaasd dat het vertrouwen zakt.