Minister van Buitenlandse Zaken VS reageert op schietpartij Cuba

Nou ja, vier man doodschieten op zee en dan “we doen onderzoek”, dat klinkt weer als weken diplomatiek treuzelen terwijl iedereen allang weet dat dit een levensgevaarlijke escalatie is, regel gewoon direct duidelijke afspraken over grenzen en onderscheppen zónder kogels, hoor, straks heb je een incidentje meer en dan zit je met een halve crisis toch.

“Onderzoek” is hier vooral een tijdmachine: even terugspoelen tot iedereen weer kan doen alsof het een technisch incident was en geen politieke keuze om te schieten. Maar als die speedboot echt in Cubaanse wateren zat, dan is de ongemakkelijke vraag waarom Amerikanen daar met een speedboot rondjakkeren—smokkel, migratie, macho-gedrag, wie weet, en dat maakt het moreel niet netjes maar wel minder zwart-wit. Paradoxaal: beide landen roepen altijd soevereiniteit, maar op zee blijkt die grens pas “heilig” als er lijken drijven; wat zegt dit over ons dat we pas regels serieus nemen nadat er doden zijn?