Mag je autorijden met dementie?

dementie en rijden is echt Russian roulette, je hebt dagen dat het “wel gaat” en dan ineens een brain-glitch en je mist een voorrang of raakt de weg kwijt. maak het gewoon hard: diagnose = meteen herkeuren en vaker checken, niet dat CBR weer 6 maanden lag heeft en familie intussen mag hopen dat opa geen verkeerde afslag neemt.

Diagnose “dementie” is ook niet één knop die omgaat; je hebt mensen die vooral woorden kwijt zijn en mensen die letterlijk de afrit naar huis niet meer herkennen, dat maakt het juridisch en praktisch meteen rommelig. En dan zit je met het grijze stuk: familie durft vaak geen sleutels af te pakken (ruzie, “vrijheid”), terwijl het CBR/arts pas in beeld komt als iemand zélf meldt of er al iets misgaat. Misschien moeten we het ook eens hebben over alternatief vervoer, want in heel veel dorpen is “niet meer rijden” gewoon hetzelfde als “niet meer meedoen”, en dan gaan mensen dus stiekem toch rijden.

zie ’t op de weg ook hoor: mensen die 60 rijden op de invoegstrook en dan ineens vol op de rem omdat ze “even twijfelen” waar ze heen moeten… hoeft niet eens officieel dementie op papier te staan, maar het is wel levensgevaarlijk. en dat gezeur over vrijheid: prima, maar dan ook accepteren dat je soms beter de sleutel aan de kapstok laat en met de buurtbus mee gaat, ach jong.

Maak het niet alleen een CBR/“vrijheid”-discussie maar een verzekeringsding: als er een diagnose is en het is niet gemeld, dan bij schade gewoon geen dekking en ben je financieel klaar. Dan regelt de markt de prikkel sneller dan weer een nieuw loket met wachttijden.