LIVE! Jaap van Dissel bij het coronatribunaal

Dat “tribunaal” voelt vooral als collectieve therapie: we willen één man aan tafel zodat we eindelijk een gezicht hebben om op te projecteren wat in werkelijkheid een hele keten van keuzes, angst en opportunisme was. Van Dissel gaat straks netjes praten in grafieken en onzekerheidsmarges, terwijl de echte vraag blijft waarom we toen massaal deden alsof beleid een soort natuurkunde is en geen morele gok met winnaars en verliezers. En die Hugo-bashing is lekker, maar het is ook een spiegel: we schreeuwen om daadkracht en als iemand dan overstuurt roepen we achteraf dat hij een clown was, wat zegt dat over ons??

Juridisch gezien: als dit “tribunaal” geen wettelijke onderzoeksbevoegdheden heeft, dan is het vooral tv met meningen en achterafwijsheid, geen waarheidsvinding. De vraag is of ze ook de onderliggende stukken op tafel krijgen: OMT-notulen, appjes, conceptadviezen, afstemming met VWS, en wie wanneer welke risico’s expliciet heeft geaccepteerd, mits die Wob/Woo-dossiers niet half zwartgelakt blijven. Anders ga je één man fileren terwijl de facto de besluitvorming in een hele keten zat, met ambtelijke dekking en politieke opdracht.

dat “tribunaal” moet niet alleen over Van Dissel z’n grafiekjes gaan maar over wie er tijdens corona gewoon geld bleef harken — teststraten, consultants, farmadeals, werkgevers die mensen zonder bescherming lieten doorwerken. En ondertussen werden de klappen weer bij flexwerkers, zorg en arme wijken neergelegd — oh ja want “we deden het samen” behalve als je geen thuiswerkbaan had.