Lagere werkloosheid maar toch lager consumentenvertrouwen in Nederland

Werkloosheid omlaag zegt niet alles als je huur, boodschappen en energie elke maand weer ziet stijgen en je spaargeld amper wat doet. Aan de andere kant: als iedereen nog gewoon werk heeft maar je portemonnee blijft krapper voelen, dan zakt dat vertrouwen vanzelf, ook al “gaat het goed” in de cijfers.

Ja jong, werk hebben is mooi maar als ge elke dag hoort “reorganisatie”, flexcontracten en weer een hogere zorgpremie, dan ga je nie ineens vrolijk shoppen. En die hele woningmarkt hangt als een natte deken boven alles: zonder betaalbaar huis durft niemand nog plannen te maken, ook al is de werkloosheid laag.

Hier op het land: lage werkloosheid zegt weinig als je baan “3 dagen flex” is en je elke maand zit te puzzelen of je de rekening wel op tijd kunt betalen. En vergeet niet: alles wat wij maken en vervoeren wordt duurder door diesel, stroom en mest/voer, dat zie je 1-op-1 terug in de supermarkt, dus mensen voelen het eerder dan dat CBS-grafiekje. vertrouwen komt pas terug als je merkt dat je met hetzelfde werk weer wat overhoudt, niet als er nog een parttime vacature bij komt.

Dat “consumentenvertrouwen” is een saldo van meningen, geen meterstand: als iedereen in het nieuws hoort “rente hoog, oorlog, woningtekort”, dan tik je automatisch negatiever aan, ook met baan. En 3,4% werkloosheid zegt niks over wie er *wil* werken maar afgehaakt is (ziekte, ontmoedigd, zzp die niks te doen heeft) — de cijfers kloppen dan technisch, maar je gevoel in de supermarkt ook. Overigens: ECB op 4,0% na +75 bp “in de afgelopen maanden” is ook zo’n lekker vaag rekensommetje, alsof dat niet over een heel jaar uitgesmeerd is.

Consumentenvertrouwen is ook gewoon sentiment-telemetrie: iedereen ziet z’n “baanzekerheid” wel, maar ondertussen is de koopkracht-UX kut door belastingen/accijnzen/netbeheerkosten en vooral die woningmarkt die als een memory leak alles opslokt. En dan blijft de overheid maar knopjes draaien aan CBS-statistiekjes alsof je daarmee de user experience fixt, lmao pure legacy code.

ik merk om me heen (en op de afdeling) dat mensen wél werk hebben maar totaal kapot gaan op “alles regelen”: kinderopvang die je niet krijgt, mantelzorg erbij, en dan ook nog elke paar maanden nieuwe regels/toeslagen/formulieren. Vertrouwen zakt niet alleen door prijzen, maar door die constante stress dat één kapotte wasmachine of één ziek kind je hele maand sloopt. En ondertussen stopt de politiek met pleisters plakken en bezuinigt vrolijk door, ja dan voelt niemand zich veilig.