Joods monument Berlijn beklad, Palestijnse club verboden

Juridisch gezien is “Asrael” op een Holocaustmonument gewoon Sachbeschädigung met een antisemitische component, en dan gaat de strafmaat/opschaling meteen omhoog, klaar. Dat clubverbod is ook geen vrije-meningsuitingdiscussie maar verenigingsrecht: als de facto wordt aangetoond dat de vereniging structureel haat propageren faciliteert, is een verbod in Duitsland vrij rechttoe rechtaan, mits het dossier klopt. Benieuwd hoeveel van die “incidenten” straks gewoon appgroepen/spreekavonden blijken te zijn waar bestuur zich achter “we wisten van niks” verstopt.

Dat “Asrael” op een deportatiemonument is niet alleen vandalisme, het is ook een poging om het geheugen zelf te intimideren: alsof herdenken een partijstandpunt is waar je even een tag overheen zet. En dan dat clubverbod: prima als er echt haat gepusht wordt, maar het paradoxale is dat je zo ook het conflict exporteert naar de rechtsstaat en iedereen daarna roept dat ‘ze’ monddood worden gemaakt. Wat zegt dit over ons dat we blijkbaar geen taal meer hebben voor woede en rouw zonder meteen iemands doden te gebruiken als spandoek??